Lezersdilemma: Ik ben de eeuwige kritiek van mijn ouders zat

© Foto Pixabay/Robin Higgins

Jan Vriend

Op deze plek leggen lezers een dilemma voor. Anderen reageren hierop. Vandaag: Leonie is allang zelf moeder van een gezin, maar haar ouders proberen haar nog altijd op te voeden. Ze baalt dat haar vader en moeder steeds kritiek op haar hebben. Voorlopig maar even niet meer op bezoek gaan? Reageren: dtv@mediahuis.nl

Leonie (39): „Mijn ouders zijn perfectionisten. Bij ons thuis was het altijd keurig netjes. De afwas aan kant, een aangeharkte tuin, een glimmend gepoetste auto en altijd het werk op tijd af. Als kind voelde ik me daarom altijd verplicht om in de pas te lopen en mijn best te doen. Want mijn ouders verwachtten gewoon dat ik achten haalde, in het hockeyteam kwam en de glansrol in de schoolmusical speelde. Ze vonden het ook allemaal vanzelfsprekend. Buurkinderen en nichtjes met goede rapporten kregen complimenten, mijn achten verdwenen stilletjes in een la.

Altijd hebben ze kritiek op me. Ook toen ik op mezelf ging wonen konden ze het niet laten om te zeggen wat ik anders moest doen. Ze vonden dat ik een ander vak had moeten kiezen en dat ik een ander huis had moeten kopen. Kocht ik een blauwe bank, vond mijn moeder dat ik een grijze had moeten nemen. Nadat ik moeder werd, bemoeiden ze zich met de opvoeding van de kinderen. En toen het klimrek voor de kleintjes in de achtertuin was geplaatst, vond mijn vader dat die in de voortuin had moeten staan. Natuurlijk hadden ze eerst ook op mijn man van alles aan te merken, maar sinds hij ze helpt met belastingbrieven en ingewikkelde papieren, is hij toch nog bij ze in de gratie gekomen.

Mijn man heeft ook een mildere kijk op mijn ouders dan ik. Hij vindt niet dat ze kritiek op me leveren, maar dat ze hoge eisen stellen aan hun kinderen. Ze hebben zelf altijd hard gewerkt en veel succes gehad. Omdat ze veel van zichzelf hebben gevergd, leggen ze ook voor anderen de lat hoog, is de verklaring van mijn man. Daarom accepteert hij veel van mijn ouders.

Maar ik heb er schoon genoeg van. Vorige week presteerde mijn moeder het om bij een familie-etentje in een restaurant opmerkingen te maken over de tafelmanieren van mijn dochter. Ze at niet netjes genoeg, beweerde ze. Hoewel ik zin had om mijn moeder een uitbrander te geven, hield ik me in. Nog voor we de zaak verlieten, fluisterde mijn vader me in om de kinderen de volgende keer wat netter aan te kleden, als ze met de familie uit eten gaan. Van binnen kookte ik, maar ik zweeg.

Terug in de auto kwamen bij mij de tranen. Het was de zoveelste keer dat hun aandacht voor de buitenkant belangrijker lijkt dan de liefde voor hun nakomelingen. Dat zit me zo dwars dat ik erover denk om mijn ouders voorlopig even niet te zien. Er zal wel weer een hoop gedonder van komen en ik hoor de verwijten al door de telefoon schallen. Maar ik vind dat ik even een streep moet zetten en afstand moet nemen. Of ben ik dan onredelijk?”

Meer nieuws uit Lifestyle

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.