Recensie Over de Tong | Bij ’t Oude Raadhuys in Woubrugge is goede raad niet duur

Restaurant ’t Oude Raadhuys in Woubrugge.© Foto Hielco Kuipers

Tekst: Gertjan van Geen Foto: Hielco Kuipers

Het valt niet mee om als jonge, beginnende restauranteigenaars binnen twee maanden met de coronacrisis te worden geconfronteerd. Begin-twintigers Delphine Thijssen en Anthony Cornelisse sloegen zich er wonderwel doorheen.

Het is een guur aan het eind van de middag als we bij ’t Oude Raadhuys in Woubrugge arriveren. Gezien de vroege sluiting - acht uur - heb ik voor mijn tafeldame en mij om vijf uur gereserveerd. Niets erger dan haast hebben bij het eten bijvoorbeeld het dessert missen, zoals mijn collega onlangs overkwam.

(Tekst gaat door onder de foto)

Mijn oudste dochter en ik krijgen een tafeltje bij de open haard. Lekker behaaglijk en knus. Wat niet meteen opvalt in ’t Oude Raadhuys is de kerstsfeer. De zaal is aangekleed met minikerstboompjes en forse kerstballen, die her en der verspreid liggen in de vensterbank. Subtiel gedaan, dus geen klachten hier dat de sint nog niet eens het land verlaten heeft.

Het uit 1652 stammende raadhuis van Woubrugge kreeg door een brand in 1935 flink wat te verduren. Het cellencomplex in het ondergrondse deel is een overblijfsel uit de tijd dat het nog een rechthuis was. Tot 1884 vergaderde de gemeenteraad er nog. Sinds 1956 heeft het onveranderd een horecabestemming.

Oude Pothuys

Eigenaars Delphine Thijssen en Anthony Cornelisse begonnen in januari 2020 hun nering op de plek waar voorheen Disgenoten en Het Gerecht zaten. Het stel ontmoette elkaar toen ze allebei bij ’t Oude Pothuys in Alphen aan den Rijn werkten en kregen een relatie.

Dat ze op jonge leeftijd besloten om samen in Woubrugge aan de slag te gaan - hij als kok, zij als gastvrouw - bleek geen jeugdige overmoed. Ze kregen investeerders achter zich en veroorloofden zich geen buitensporige uitgaven om een begin te maken. Dat kwam tijdens crisis goed van pas.

Tekst gaat door onder de foto)

Het paar grijpt met hun naam en kaart terug naar de oorspronkelijke functies. De kaart is onderverdeeld in de categorieën ’Bajesgast’ (vleesgerechten), ’Burgerzaken’ (vega of vlees), ’Plantsoendienst’ (salades), ’De Raad heeft beslist’ (veel vlees en een enkele vega) en ’Waterschappen’ (vis). De bijgerechten zijn geclassificeerd als ’Belastingen’. Daarnaast is er een earlybird-menu (tussen vijf en zeven uur) van drie gangen voor 27,50 euro.

Schappelijk

Alles is zeer schappelijk geprijsd en dat geldt ook voor de uitgebreide bier-, cocktail- en wijnkaart.

Hoewel de de vroege vogel aantrekkelijk klinkt, gaan we à la carte. Waar mijn partner in crime - een pescotariër - twijfelt tussen tonijn als voor- (tataki) of hoofdgerecht (steak), valt mijn oog op twee interessante agendapunten: tartaar van rode biet met geitenkaas, appel en balsamicodressing en een tortilla gevuld met jackfruit, gestoomde groenten, walnoot en muhammara. Uitdagende combinaties, me dunkt en daar is niets te veel mee gezegd.

(Tekst gaat door onder de foto)

Het zoetige van de biet werkt heerlijk samen met de zurige appel en de dressing. Zeker met een glaasje Verdejo ernaast.

(Tekst gaat door onder de foto)

Tafeldame heeft ook al een bijzonder voorafje gekozen: een filet Americain van aubergine, met Amsterdamse ui, krokante uitjes, een crème van kaas en een langwerpige crostini bovenop. Net als de bietentartaar iets wat je thuis niet zo snel klaarmaakt, maar best tot de mogelijkheden behoort. Verrassend smaakvol en we hameren het af als moedig raadsbesluit.

De steak van tonijn is prachtig rosé, de groenten knapperig. Voor mijn tortilla geldt dat je er stevig de tanden in kan zetten. Jackfruit is, ik heb het al eerder gezegd, een veelzijdige vrucht, die in meerdere keukens tot zijn recht komt. Met de gestoomde pompoen en peen en de pittige muhammara (deze dip van van geroosterde paprika's en granaatappel had van mij iets rijkelijker gemogen) in een zachte wrap met kiemgroente en walnoten ernaast, ligt er een smaak- en vitaminebom op mijn bord, die zowel bij de coalitie- als de oppositiepartijen tot instemming leidt zonder al te zware debatten. Gewoon een goed en doordacht raadsvoorstel.

(Tekst gaat door onder de foto)

Als wvttk - nagerecht dus - voldoen de Baba au Rhum (een met rum doordrenkte madeleine) en de triffle van speculaas ruimschoots. We sluiten de vergadering tegen zevenen. Geen haast, zeer voldaan.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.