Binnen was het één groot mens-erger-je-niet-spel, ik was een rode pion in deze prikhal | column

Erna Straatsma

Het was alweer tijden geleden dat ik me in een mensenmenigte begaf, maar ja, ik moest een boosterprik halen.

Drommen snotterende Leidenaars stonden om half tien voor de deur van Holiday Inn voor een coronatest. Ze liepen gezellig op met degenen die voor een derde prik kwamen. Dus als ik de komende dagen ziek word, is dat misschien niet door het vaccin.

Er was een leger aan GGD-medewerkers in gele calamiteitenhesjes. Nog voor ik goed en wel het terrein betrad, moest ik mijn paspoort al laten zien. ,,Heeft u een afspraak, heeft u een mondkapje, heeft u een legitimatiebewijs, komt u voor een boosterprik of voor een coronatest?’’

Vlak voor de ingang van het evenementengebouw splitste de menigte zich in tweeën. De boosterklanten gingen naar rechts, de snotteraars naar links. Een lange wandeling door zalen en gangen volgde. Ik moest maar goed op de pijlen letten.

Binnen was het één groot mens-erger-je-niet-spel. Ik was een rode pion, die bij het eerste loket een grote M op mijn gezondheidsverklaring kreeg. De M van Medisch. Of ik even langs de arts wilde gaan. Natuurlijk. De man keek me aan, vroeg hoe het vorige keer was gegaan (’prima hoor’) en zetten een grote krul naast de rode M. Goedgekeurd.

Na het parcours met groene pijlen belandde ik op het tracé met paarse pijlen. Drie stappen naar links, tien meter rechtuit, linksaf slaan- en voorsorteren bij loket zes. Moderna. Terwijl ik vorige keren Pfizer kreeg. ,,Twee verschillende vaccins, dat werkt waarschijnlijk beter’’, verklaarde een GGD-medewerker in het prikhokje.

Na de prik en het stempel in mijn gele boekje liep ik gauw naar buiten, via de groenepijlenroute. Inderdaad, het was allemaal uitstekend georganiseerd.

Hoeveel keer had ik mijn paspoort en andere papieren in dit halfuurtje nou laten zien? Zes keer.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.