Lezersdilemma: Doe ik er nog wel toe voor mijn oude vriendin?

Jan Vriend

Op deze plek leggen lezers een dilemma voor. Anderen reageren hierop. Vandaag: Doe ik er nog wel toe voor mijn oude vriendin? Reageren of heb je zelf een dilemma? Stuur een (anonieme) e-mail naar dtv@mediahuis.nl

Yvonne is al jaren bevriend met Kim, maar Kim vergeet vaak hun afspraken óf komt te laat.

Daarom lijkt het erop dat Yvonne meer waarde hecht aan de vriendschap dan Kim. Hoe moet ze hiermee omgaan?

Yvonne (37): „Al vanaf de schoolbanken ben ik de beste maatjes met Kim. In de klas zaten we altijd naast elkaar. Als ik denk aan onze schooltijd, herinner ik me vooral onze lachbuien, de middagen waarop we door de stad slenterden en de avonturen met vriendjes. Dat we uiteindelijk ook nog onze diploma’s haalden, mag een wonder heten.

Ook toen we gingen werken, bleven we bevriend. Zij kreeg een baan in de zorg, ik bij een kantoor. Op vrijdagavond kwamen we in die periode altijd in een vertrouwde kroeg bij elkaar om bij te praten. Dat veranderde toen we allebei een vriend kregen en gingen samenwonen. Door alle drukte thuis werden onze avondjes schaarser, maar we bleven ons best doen zo vaak mogelijk bij te praten. En altijd was het gezellig.

Nog altijd voelt het vertrouwd om mijn verhalen en twijfels met haar te delen. Of om samen te lachen om dingen die misgaan. Daarom vind ik het jammer dat onze gezamenlijke uurtjes steeds zeldzamer worden. Want nu zij sinds kort moeder is, heeft ze steeds minder tijd voor me. En als we afspreken, is het maar afwachten of ze op tijd komt. Als ze al komt.

Ze heeft al een paar keer op het laatste moment afgezegd, als haar man plotseling niet kon oppassen. Of als haar baby ziek was. Heftige toestanden zijn natuurlijk een goed excuus om niet te komen, maar het lijkt of het haar steeds vaker overkomt.

Zo had ik laatst dure kaartjes voor een concert gekocht, met een ouderwets gezellig avondje samen in mijn gedachten. Wat baalde ik toen ze op de middag voor ons uitje afbelde, omdat haar man plotseling moest overwerken en ze geen andere oppas kon vinden. Als alternatief heb ik gauw mijn buurvrouw gevraagd. Het was best een leuke avond, maar het zat me dwars dat Kim me op het laatste moment in de steek liet. En het deed nog meer pijn toen een maand later hetzelfde gebeurde.

Ik had een tafel voor ons twee gereserveerd in een prijzig restaurant. Op het moment dat ik daar voor de deur parkeerde, stuurde Kim me een appje. Er was thuis iets gebeurd waardoor ze onverwachts niet kon komen. Met het schaamrood op de kaken heb ik bij de receptie van het restaurant gemeld dat ons etentje niet doorging, waarna ik met een rotgevoel naar huis reed. En dat gevoel verdween niet toen Kim me later belde met excuses. Lief bedoeld, maar het zit me niet lekker.

Nu we een paar weken verder zijn vraag ik me af hoe het verder moet met onze vriendschap. Omdat ze me dierbaar is, wil ik graag weer proberen een gezamenlijk avondje te organiseren. Of moet ik de teleurstellingen van de laatste tijd opvatten als een signaal dat zij mij niet meer zo belangrijk vindt als ik haar?”

Meer nieuws uit Lifestyle

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.