Hoe zorg ik ervoor dat mijn kind de oppas accepteert?

Madelon Meester

Een avondje uit; elke ouder verlangt er zo nu en dan naar. Even geen ellenlang slaapritueel, maar op pad met vrienden of je geliefde om de sores thuis te vergeten. Lang leve de oppas dus! Maar wat doe je als je kind de oppas niet accepteert?

Het is niet altijd makkelijk een goede en betaalbare oppas te vinden, kan menig ouder beamen. En heb je er dan eentje gevonden met wie je als ouder blij bent, is het nog maar de vraag of je kinderen net zo enthousiast zijn. Neem daarom de tijd voor dit proces, adviseert pedagoog Marieke Grijpink. „Dat is de eerste stap die je moet nemen. Als je als ouder ook maar enigszins twijfelt over de oppas, voelen kinderen dat haarfijn aan.”

Je kinderen en de oppas aan elkaar laten wennen, is dan ook een belangrijke stap in de acceptatie. „Nodig de oppas bijvoorbeeld ook eens uit als je er wel bij bent. Een verjaardag is daarvoor een goed moment. Zo kun je zelf ook zien of er een match is en daarnaast wordt de komst van de oppas niet direct geassocieerd met jouw vertrek.”

Daarnaast zal het ene kind het gegeven oppas sneller accepteren dan het andere, ziet Grijpink. „Sommige kinderen kunnen prima tegen veranderingen, andere minder. Daar moet je rekening mee houden. Maar als je kind structureel niet naar de oppas luistert en naar jou wel is het tijd om jezelf eens achter de oren te krabben. „Dan moet je concluderen dat het niet klikt. Misschien is de oppas te jong en kan ze het nog niet aan of voelt je kind zich onveilig. Verder zoeken is dan de beste optie.”

Wat het acceptatieproces ook kan bemoeilijken, is als je als ouder al best een fors schema voor je kind hebt. „Als je kind naar school of de opvang gaat, een dag per week bij grootouders is en wellicht een dag bij de buurvrouw of de bso, kan voor introverte kinderen een oppas in de avond een brug te ver zijn. Dat heb je dan als ouder te accepteren. Óf je moet accepteren dat je vertrek de nodige emoties oproept.”

Kijk daarnaast ook naar de levensfase van je kind: sommige periodes zijn wiebeliger dan andere, legt Grijpink uit. Als je kind net de overstap maakt naar de kleuterklas is het waarschijnlijk geen goed moment om ook nog met een oppas te experimenteren. En als je in scheiding ligt - en er even geen stabiele thuissituatie is - evenmin.

Heb je eenmaal een goede oppas gevonden, zorg dan dat die de rituelen op dezelfde manier uitvoert als jij. „Slapen gaat om veiligheid. Een kind moet zich geborgen voelen. Rituelen helpen om dit te bewerkstelligen”, legt Grijpink uit. „Het leuke is tegelijkertijd ook om de komst van een oppas wel extra feestelijk te makenZo kun je je kind bijvoorbeeld wat langer laten opblijven en kun je het negatieve gevoel ombuigen naar iets positiefs.”

Vind je kind het nog steeds lastig? Laat die gevoelens er dan zijn, zegt Grijpink. Ga niet in de verdedigng, maar erken het gevoel. „Zeg niet: ja, maar het is toch gezellig, maar toon begrip. Zeg bijvoorbeeld: ik snap dat je het spannend vindt. Hoe kan ik je daarbij helpen? Alvast een knuffel neerleggen? Een boekje voorlezen? Geef je kind gereedschap in handen om met die onzekerheid of angst om te gaan, maar blijf als ouder wel de regie houden. Zeg bijvoorbeeld: ik snap het, daarom heb ik je geholpen, maar we gaan wel om acht uur weg.”

Je kind zelf in bed leggen en weggaan als het slaapt, zonder te vertellen dat er oppas is, zou Grijpink niet adviseren. „Als je weet dat je kind eigenlijk nooit wakker wordt, kun je het doen om gedoe te voorkomen, maar realiseer je wel dat het een deuk in het vertrouwen kan oplopen als het toch wakker wordt. Ook wil je graag dat je kinderen eerlijk tegen jou zijn; het wringt als je dat als ouder dan zelf niet bent. Daarnaast ontneem je je kind de kans te wennen aan de oppas. Dat zijn allemaal zaken om over na te denken als je zo’n beslissing maakt.”

Meer nieuws uit Achtergrond

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.