Dewi Michelle de Koster (19) verloor een jaar geleden haar oom: ’Ik had het gevoel dat het mijn schuld was’ | Hé Alphenaar, wat doe je daar?

© Eigen foto

Aïcha Mouaddine

Dewi Michelle de Koster (19): ,,Vorig jaar tijdens mijn examenperiode is mijn oom overleden. Hij heeft er zelf voor gekozen om hier niet meer te zijn, dat heeft mij heel erg beziggehouden. Hij was mijn favoriete persoon, en ik die van hem.’’

Schrijf je in voor de gratis AlphenCC nieuwsbrief en mis nooit meer nieuwtjes uit Alphen aan den Rijn

,,Hij hield heel erg van Disney. We zouden ooit een keer samen naar Disneyland Parijs gaan, maar dat is er nooit van gekomen. Vroeger had hij ook alle Disneyfilms op dvd voor mij. Als hij op mij paste, keken we samen naar die films.

Na zijn overlijden, zat ik heel erg met de vraag: ’waarom vroeg je niemand om hulp?’ Ik had heel veel spijt dat ik geen contact met hem heb gehad en niet eerder iets opmerkte. Het heeft mij toen ook erg onzeker gemaakt. Ik had heel erg het gevoel dat het mijn schuld was: ’had ik niet iets kunnen doen?’ Nu heb ik nergens meer spijt van. Ik besef mij nu dat ik hier niks aan had kunnen veranderen, hij zat hier al een aantal jaar mee.

Ik heb een paar maanden lang, elke dag gehuild. Achteraf hoorde ik pas dat hij al die tijd al bezig was met een euthanasieaanvraag, hij wilde hier sowieso al niet meer zijn. Hij was depressief.

De doodsoorzaak is niet bekend. Ik heb destijds voor de keuze gestaan om de doodsoorzaak te laten achterhalen. Ik heb er toen voor gekozen om dit niet te doen. Ik wist dat hij er zelf voor had gekozen om bewust geen instanties in te schakelen en te sterven. Voor mij was dat het enige wat telde, dat hij niet meer hier wilde zijn. Hoe raar dat ook klinkt, zijn ‘doel’ is voltooid. Na jarenlang depressief te zijn, had hij eindelijk zijn rust. Ik wilde niet dat er iemand in hem zou snijden en alles van top tot teen zou bekijken.

Een paar dagen na zijn dood zat ik er echt zwaar doorheen. Ik stond op een gegeven moment in de badkamer, en er kwam opeens een witte vlinder naar mij toe vliegen. Alle ramen en deuren zaten allemaal dicht. Ik geloof normaal nooit in dat soort dingen, maar dit was voor mij wel een teken. Ik wist nu: ‘oké, het is beter zo’.

Tekst gaat verder onder de foto

© Eigen foto

Het overlijden van mijn oom heeft nog steeds effect op mij als persoon. De eerste paar maanden was dit vooral een negatief effect. Toen het gebeurde zei mijn moeder ook direct: ‘jij gaat in therapie’.

Ik ervaar nu ook de positieve effecten ervan. Ik weet nu dat het allemaal zomaar over kan zijn. Dus als ik iets wil doen, dan stel ik het niet meer uit. Ondanks dat heel veel mensen het een stom idee vinden, heb ik ervoor gekozen om volgend jaar een tussenjaar te nemen waarin ik me ga focussen op reizen. Ik wil dit heel graag doen, dus dan ga ik dat doen. Het heeft mij geleerd dat ik echt moet gaan leven.

Tegen iemand die hetzelfde meemaakt zou ik willen zeggen: huil zoveel je wilt. Uit vooral je emoties, krop ze niet op. Al moet je ervoor in therapie gaan of bijvoorbeeld een dagboek bijhouden. Ik heb al mijn emoties zoals boosheid, verdriet en schuld in een dagboek opgeschreven. Dat hielp mij heel erg.

Ik wil diegene ook meegeven dat het tijd nodig heeft. Uiteindelijk kun je zeggen dat het beter gaat. Bij mij heeft het een jaar geduurd voor ik dit kon zeggen, maar al duurt het vijf of tien jaar, het wordt altijd beter. En vergeet niet, de dingen die jou niet meezitten of vervelend zijn, daar word je sterker van. Ik ben er zelfs een heel ander persoon door geworden.”

Lees ook: Jo dos Santos Antonio (22) brengt maandelijks een nummer uit: ’Gaat niet over drugs of geld, maar over innerlijke vrijheid’ | Hé Alphenaar, wat doe je daar?

Zie je het leven niet meer zitten? Of maak je je zorgen over een ander? Bel 0800-0113 of chat via 113.nl. Anoniem, gratis en 24/7.

Meer nieuws uit Alphen

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.