Zeg eens nee want van een onbetrouwbare jaknikker wordt niemand blij | column

Björn Deusings: ,,Eerst reserveren wat je nodig hebt en daarna pas uitgeven wat je over hebt.”

Björn Deusings

Binnenkort meld ik me ziek. Dat zei een cursist tegen me. „Ik word gek van al die stress.” Hij had een uitdagende baan, dat was zeker, maar ik merkte tijdens de timemanagement training dat hij zijn werk niet echt optimaal organiseerde — of beter gezegd: überhaupt organiseerde.

Hij maakte wel braaf lijstjes waarop alles stond wat hem gevraagd was. Het was een bonte verzameling van klussen en projecten geformuleerd in vage kreten als ’afdelingsplanning maken’ of ’Janssen regelen’. Sommige items stond er al lang, tot zijn grote ergernis. Het was een soort ’vuilnisbelt voor gestolde emoties’ waarbij de dagelijkse en wekelijkse taken echter ontbraken. Die „onthield” hij gewoon, zei hij.

Hij had dus totaal geen overzicht. Het gevolg? Een groot deel van de dag werkte hij reactief zonder verder naar die lijst om te kijken. Vragen die via mail, whatsapp of teams binnenkwamen, werden zo snel mogelijk opgepakt. Hij noemde dat ’snel schakelen’.

Hierdoor liep hij vaak achter de feiten aan, ervoer veel stress en kon alsnog in zijn ’eigen tijd’ het ’echte werk’ doen. Tja, dan lonkt na verloop van tijd inderdaad de ziekenkaart.

Warren Buffet zei ooit: „Do not save what is left after spending, but spend what is left after saving.” Beter gezegd: „Eerst reserveren wat je nodig hebt en daarna pas uitgeven wat je over hebt.” Dat klopt als een bus. Thuis breng je ook eerst je vaste lasten in kaart en geef je dat geld niet uit. Daarnaast houd je ook geld apart voor onverwachte uitgaven. Doe je dat niet, dan kom je in de problemen. Voor tijd geldt dat net zo. ’Rood’ heet daar ’langer doorgaan’ en ’faillissement’ is een ’burn-out’.

Zelf wil ik rood staan koste wat kost voorkomen. Een van mijn gouden regels is dan ook dat ik alle taken en activiteiten in mijn agenda zet die langer duren dan 30 minuten. Sommigen hebben hierbij een terugkeerpatroon omdat ze dagelijks of wekelijks moeten gebeuren. Daarnaast houd ik een paar uur ruimte voor onverwachte zaken. Ik mag schuiven hoe ik wil. ’Tetris spelen’ noem ik dat. Wat ik hierbij niet mag, is rood staan. Vol is dus vol.

Met mijn cursist ben ik gaan zitten en zijn we hetzelfde gaan doen. Hierdoor werd al snel duidelijk dat zijn weken al behoorlijk vol zaten met standaard taken en meetings waardoor er veel minder tijd was voor de zaken die op zijn lijstje stonden dan hij gedacht had. Dingen waar hij geen ’nee’ tegen had gezegd terwijl hij dat wel had moeten doen. Ze pasten namelijk niet. „En nu?”, vroeg hij sarcastisch. „Als ik het op jouw manier doe, dan past het ook niet” . „Nee vriend”, zei ik even sarcastisch, „het paste sowieso al niet, maar nu je waarom en kun je keuzes maken.”

Uiteindelijk kun je namelijk beter af en toe ’nee’ zeggen, dan dat je een onbetrouwbare ja-knikker blijkt of dat je jezelf compleet over de rooie werkt.

Dit was (voorlopig?)

de laatste bijdrage

van Björn Deusings.

Over twee weken

introduceren wij

onze nieuwe werken-

columnist die vanaf

dat moment voor een

aantal weken de

column vult.

Björn Deusings is directeur van Tijdwinst.com. Hij is expert op het gebied van slimmer (samen)werken.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.