Antonetta Lindhout-Bette, een leven als een tuin in bloei | In memoriam

Broer Roolvink
Noordwijk

Een van haar hobby’s was haar monumentale tuin. Van alle bloemen en planten kende zij de Latijnse namen. Gekscherend zei ze wel eens: „Mijn leeftijdsgenoten hebben een rollator nodig en ik loop nog achter een kruiwagen met plantjes en potgrond.”

Geboren: Sassenheim, 7 december 1932

Overleden: Noordwijk, 27 april 2022

Niet dat zij zichzelf op de borst wilde slaan, integendeel. Zij was bescheiden en drong zich nooit op de voorgrond. In alle nuchterheid deed ze gewoon wat haar hand vond om te doen. En dat altijd met veel plezier. Zij hield het vol tot op hoge leeftijd.

Op het laatst had ze overigens ook zelf een rollator, maar dat was een bijzondere. Zowel humoristisch als praktisch hing die vol met tuingereedschap. Behendig verzette zij er ook de grote potten mee en in de perken gebruikte zij schoffel en hark als wandelstok. Dit was de lieve levenslustige en altijd positieve Netty Lindhout ten voeten uit.

Zang

Ze kwam uit een warm gezin in Sassenheim, met lieve zorgzame ouders. Zij was de derde van vijf. Ondanks de crisisjaren en de oorlog die kwam, waren er geen zorgen. Na haar schoolperiode kwam zij op kantoor bij de Plantenziektekundige Dienst. Daar kwam ook de bollenboer Arie Lindhout wel eens. Toen hij in 2010 overleed waren zij bijna tweeënvijftig jaar getrouwd geweest, hadden vier kinderen en negen kleinkinderen.

Ze was een evenwichtige zorgzame moeder en oma, die hield van rust, reinheid en regelmaat. Hoe positief de sfeer in het gezin ook was, in het bollenbedrijf was geen ruimte voor vakanties. Een dagje naar het strand of een fietstochtje door de Bollenstreek, dat was het. Maar later gingen zij en haar man wel naar het buitenland, als de tuin het tenminste toeliet. Altijd is Lindhout-Bette in het huis aan de Noordwijkse Wilhelminastraat blijven wonen en zo werd zij voor het hele gezin steeds meer de mater familias.

Zij was ook meer dan zestig jaar met hart en ziel lid van het kerkkoor van de Oude Jeroenskerk. Zingen roerde haar tot in het diepst van haar zijn. Wat zal ze werkend in de tuin die liederen vaak gezongen hebben. Je ziet het gewoon voor je. Verder was zij jarenlang vrijwilligster bij de weeksluitingen in wzc Jeroen. „Ik ga weer even aan het werk voor de oudjes”, zei de tachtigplusser dan met een knipoog.

Zij was ouderling, bestuurslid lid van de Hervormde Vrouwendienst en lid van de Oude Dorpskern. Verder ging ze ook elke week een keer zwemmen, tot op haar tweeëntachtigste.

Hartfalen markeerde tenslotte het einde van haar levensweg. Na de condoleance in de Oude Jeroenskerk bleef haar kist in de kerk staan, terwijl haar geliefde kerkkoor er ging oefenen voor de afscheidsdienst. Zo was ze er nog een keer bij. Huiveringwekkend mooi. Mogen deze woorden een klein monument voor haar zijn. Want haar liefde, haar levenslust, haar hele leven, was als een tuin in volle bloei.

In deze wekelijkse rubriek beschrijft Broer Roolvink het leven van onlangs overleden bekende en minder bekende mensen uit deze regio.

Hebt u een tip of wilt u reageren? Mail dan naar b.roolvink@gmail.com.

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.