Traktatiekoningin Marleen had als eigenaar van een webshop ’veel stress’ door de coronacrisis. Toch dacht ze: ’Ik bijt even door, we zien wel waar het schip strandt’

Marleen Blokland bij haar koopwaren.© Foto Hielco Kuipers

Rutger de Quay
Alphen aan den Rijn

Nu de coronacrisis zo goed als ten einde is, is het tijd om de balans op te maken. Hoe hebben ondernemers in Alphen aan den Rijn de coronacrisis doorgemaakt, en hoe kijken ze erop terug? Met vandaag: Marleen Blokland, eigenaar van webshop Traktatiepret.nl.

Hoe is jouw bedrijf ooit begonnen?

„Zeven jaar geleden ben ik, vanuit huis, begonnen met het maken van traktaties. Een buurvrouw wilde traktaties hebben, en dat leek mij wel leuk. Zo kwam het een van het ander. Ik heb het geluk gehad dat het vrij snel vrij goed liep. Na drie jaar durfde ik de volgende stap aan en heb ik een bedrijfspand genomen op de Energieweg in Alphen. Het is behoorlijk intensief werken, al is het nu weer wat rustiger omdat de scholen dicht zijn. Ik heb nu machines die ik in het begin niet had, waardoor ik momenteel iets meer kan doen. Zonder machines ben ik nergens, want met de hand alles maken is wel erg veel werk.”

En toen kwam corona. Maakte je je zorgen?

„Ik had best veel paniek, ik denk net zoals veel andere ondernemers. In het nieuws ging het vooral om winkeliers en horeca die dichtgingen. Aan internetwinkels zoals wij werd nauwelijks aandacht besteed. Maar de scholen moesten ook sluiten en alles werd geannuleerd, dus al mijn werk viel weg. Ik vroeg mijzelf af: en nu? Als webshop kreeg je geen subsidie en viel je buiten alle regelingen. We hoefden niet dicht, maar we hadden geen klanten. De gemeente had wel regelingen, maar dat waren noodoplossingen: alles moest terugbetaald worden. Dus besloot ik: ik bijt even door, we zien wel waar het schip strandt. Veel dingen die ik had liggen waren bederfelijk, dus heb ik weggegeven aan het goede doel, Ikgeefaanjou.nl.

(Tekst gaat door onder het instagrambericht)

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Op een gegeven moment ben ik bestellingen gaan bezorgen in Alphen aan den Rijn en de omgeving. Het was iets, maar het was niet voldoende. Het was een hele rare periode: op het ene moment had ik niks, op het andere moment gingen de scholen weer open en was het spits. Door coronaregels mochten de traktaties alleen voorverpakt geleverd worden. En dan waren traktaties weer helemaal verboden. Het was weer aanpoten. Je werkt weer tot ’s avonds laat. En dan gingen de scholen weer dicht. Zo bleef je de hele tijd jojoën. Het was een bewogen jaar…”

Je zei: er waren ook mindere periodes. Desondanks heb je als ondernemer wel vaste lasten en moet je jezelf natuurlijk ook salaris betalen. Hoe ging dat?

„Ik heb de broekriem aangetrokken. Mijn partner werkt ook voor zichzelf als zzp’er, hij kon met zijn klus- en onderhoudsbedrijf de vaste lasten betalen. Ik heb geprobeerd om afspraken te maken met leveranciers, en dat liep goed. Met een heel beetje eigen inleg ben ik er uiteindelijk doorheen gekomen. Maar ik heb mijzelf maandenlang geen salaris betaald. Hahaha, dat zat er niet in. Ik kon niet anders.”

Heb je problemen ook op een creatieve manier weten op te lossen?

„Normaal koop ik voor december heel veel chocolade in. Bedrijven geven het aan werknemers en relaties, ouders kopen het voor hun kinderen. Maar omdat alle bedrijven dicht waren, bleef ik ermee zitten. Ik heb er een aanbieding van gemaakt en op Facebook geplaatst. De bestellingen ben ik gratis gaan bezorgen. Zo kwam ik wel door mijn voorraad heen. De kosten daarvan waren hoger dan de inkomsten, maar je moet toch iéts doen. De snoeptaarten die ik normaal verkoop moest ik per stuk gaan inpakken: ieder prikkertje moest los worden verpakt. Op die manier ben ik aanpassingen gaan doen aan wat ik al had. Uiteindelijk heb ik traktaties gemaakt die ik bij jarige kinderen door de brievenbus kon doen. Kinderen die jarig waren, maar niet op school konden trakteren, kregen een brievenbustraktatie via de post. Zo verzin je wat kleine beetjes om inkomen te genereren.”

(Tekst gaat door onder het instagrambericht)

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Heb je wel eens gevreesd voor het voortbestaan van je onderneming?

„Ik merkte dat ik niet zeker wist of ik wel door wilde gaan met mijn werk als de crisis nog lang zou duren. De coronaperiode zelf kwam ik nog redelijk door, maar nu alles weer normaal wordt, merk ik dat met meer impact heeft gehad op mijn creatieve vermogen dan ik dacht. Normaal schud ik alle creatieve ideeën zo uit mijn mouw. Nu alle regels zijn ingetrokken, zie ik dat de coronacrisis wel geestelijk meer met me heeft gedaan dan ik dacht. Al die stress, slapeloze nachten… Waar ga ik het van doen? Waar ga ik het van betalen? Komt het allemaal nog goed? Is dit het „nieuwe normaal” waar we aan moeten wennen? Moet ik iets anders gaan doen?

Daar heb ik eigenlijk nu pas last van, meer dan tijdens de coronacrisis. Tijdens de crisis sta je vooral op overlevingsmodus. Pas achteraf sta je daar beter bij stil. Nu merk je pas wat alle stress doet met je lichaam. In april moest ik bestellen voor kerst en Sinterklaas, dan twijfel je ook hoeveel je moet kopen. Je twijfelt wat je moet doen. Ik heb pas heel laat mijn bestelling geplaatst. Koop je te weinig, dan moet je nee verkopen, maar als je te veel koopt en alles weer dichtgaat, dan blijf je zitten met restpartijen.”

(Tekst gaat door onder het instagrambericht)

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Wat heb je uiteindelijk besteld?

„Voor Halloween heb ik alles volledig besteld, dat risico durf ik wel te nemen. Op de herfst durf ik wel te gokken. Voor Sinterklaas heb ik bijna niks en voor Kerst in ieder geval geen chocoladefiguren meer - minder dan voorheen.”

Dus je vreest dat we weer op slot gaan in de winter?

„Ik ben er wel een beetje bang voor. Met al die verhalen die je hoort. Ik durf het risico niet te nemen. Ik vind het leuk om dingen weg te geven aan goede doelen, maar je geeft uiteindelijk geld weg. Ik wil eerst een ’normale’ winter zien, voordat ik alles weer zoals vanouds durf te bestellen.”

(Tekst gaat door onder de foto)

De website van Traktatiepret© Schermafdruk

Hoe kijk je nu met de kennis van nu terug op de crisis? Zie je jezelf als winnaar of verliezer van de coronacrisis?

„Ik zie mijzelf zeker als winnaar, ik ben trots dat ik er, ondanks alles, nog ben. Ik heb geen schulden gemaakt, maar met het aantrekken van je broekriem en alles op een lager pitje zetten en alle mogelijkheden zoeken kom je er wel. Ik ben de tijd doorgekomen - het was uiteindelijk toch een hele rare periode van tweeënhalf á drie jaar. Uiteindelijk ben ik trots op dat ik er nog ben. Er zijn bedrijven die het niet gered hebben of het zoveel slechter gehad hebben dan ik. Eigenlijk ben ik dankbaar dat alles goed is gekomen en dat ik nog steeds een gezond bedrijf heb.”

Lees ook: Alphens cultuurcentrum Parkvilla wilde de zorg helpen, maar worstelde flink met sommige coronaregels: ’Om acht uur dicht moeten is moeilijk uitlegbaar’

In de serie De winnaars en verliezers van de coronacrisis maakt Alphen CC de balans op: hoe kijken ondernemers terug op de crisis, en wat hebben ze ervan geleerd? Heeft u tips of wil u reageren? Stuur een e-mail aan r.de.quay@mediahuis.nl.

Deze serie is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van de Kwaliteitsimpuls Zuid-Hollandse Journalistiek.

Marleen Blokland-Belt is eigenaar van Traktatiepret.nl, een bedrijf dat zich toespitst op traktaties. Het bedrijf begon zeven jaar geleden en vier jaar geleden betrok ze een bedrijfspand. Wekelijks maakt gemiddeld ze zo’n honderd traktaties. Ze is zelfstandige en heeft geen personeel in dienst. Tijdens de coronacrisis keerde ze zichzelf geen salaris uit en leefde ze gedeeltelijk van het inkomen van haar partner.

Meer nieuws uit Alphen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.