Heerlijke in pindakaas gedoopte martelklemmen | column

Nhung Dam

Heerlijke in pindakaas gedoopte martelklemmen, maar geen muis die erin trapte.

Ja, het was echt een slimme. De muis bewoog gewoon met de bank mee toen we hem verplaatsten. En u moet weten, ik heb geen angst voor muizen, maar een fobie. Ik had die eerste muis nooit moeten negeren, nu hebben ze een nestje gebouwd. Terwijl de ene tijdens het tv kijken voor mijn voeten schiet, springt de ander uit mijn kastje tijdens het koken. Slapeloze nachten door trippelende muizen over mijn hoofdeinde.

Diervriendelijke muizenvallen werkten niet, en ook al zijn die ouderwetse klemmen tegen mijn principes, ik heb ze toch maar gezet. Heerlijke in pindakaas gedoopte martelklemmen, maar geen muis die erin trapte. Toen heb ik mijn vriendin H. met haar twee katten gevraagd om te komen logeren.

De volgende ochtend zat ze in haar pyjama op de bank terwijl ik de slaap nog uit mijn ogen aan het wrijven was. ’Ik heb nieuws,’ zei ze. ’O echt! Hebben de katten ze.’ Nee, schudde ze. Ze wees naar de bank waar we op zaten, en met guitige ogen zei ze: ’Hij zit hieronder.’ Ik sprong op. Na wat heen en weer geschuif van de bank en de muis dus doodleuk mee bewoog, moesten we van strategie veranderen. ’Eerst maar koffie,’ zei ik, ’ik ben doodop.’

Zo zaten we met een bak sterke koffie te kijken naar de bank. ’Laten we hem kantelen,’ zei H., ’dan moet-ie er wel onderuit.’ Ik knikte. Dat klonk als een puik plan. ’Eerst maar even een tosti, heb jij ook geen trek?’ ’Enorm.’

Al pochte H. dat zij niet bang was voor muizen, ik hoorde toch echt een keukenmeidengil toen de muis eronderuit schoot toen we de bank kantelden. En paf. Daar had Binck de muis al te pakken. Met zijn poot speelde hij met de muis, rolde hem wat heen en weer. ’Moeten we niet ingrijpen?’ vroeg ik bezorgd. ’Nee, joh.’

Had ik toch maar naar mijn intuïtie geluisterd, want na een uur heen en weer getikt te zijn, had de kat een moment van verslapping. Weg was de muis. Wat is dit voor kat! Iets meer ambitie, had ik wel verwacht. Ik zwaaide teleurgesteld mijn logees uit.

Dan maar zwemmen, de dag was al heet genoeg. Bij thuiskomst werd ik verwelkomd met gepiep. En ja hoor. De muis zat vast op een plakstrip. En van zo dichtbij, was hij zo eng nog niet. Voor u mij veroordeelt, ik had het ook echt wel te doen met de muis. Wat een dag heeft hij gehad zeg. Moet je je voorstellen; je een hele nacht onder de bank verstoppen voor twee katten, vervolgens word je gepakt, daarna honderd keer door de kamer geslingerd, een heldhaftige ontsnapping, dan op zoek naar eten, en paf, zit je ineens vast op een plakstrip, terwijl er een vrouw op je afkomt met een hamer.

Dit nooit meer. Voor de rest van de muizenfamilie, moet ik maar een andere oplossing vinden. Gouden tips zeer welkom.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.