Lange rijen voor haring en wittebrood: ’Dit is het verste waar ik in alle jaren heb gestaan’

Aan de zijkant, de snelste van allemaal, staat Ljoeba. „Ik kan nog sneller, wel 250 haringen per uur!”© Foto Hielco Kuipers

Chiara Mars
Leiden

Op het eerste oog lijkt het rond zeven uur nog uitgestorven op de Breestraat. Een man trekt met gebogen hoofd zijn hondje door de kou achter zich aan, terwijl achter hem een enorme stapel lege emmers fritessaus van snackbar Downtown worden afgevoerd. Maar wie goed luistert hoort het trompetgeschal al door de Catharinasteeg. Als de klok halfacht slaat mogen de eerste Leidenaren immers hun portie haring en wittebrood ophalen.

© Foto Hielco Kuipers

Het is dit jaar weer als vanouds; de rij neemt een formaat aan die meer past bij een attractie in de Efteling. Ter hoogte van de Kippenbrug strijkt ook een vader met zijn zoontje neer. „Dit is het verste waar ik in alle jaren heb gestaan”, vertelt hij. Hoe dat komt? „Ik kwam vanochtend echt m’n nest niet uit.” Hoe lang de rij ook is, de stemming zit er bij iedereen goed in. Met thermosflessen gevuld met koffie host iedereen op de maat van de meezingers van het blaasorkest. Uitgerust met shoppers van diverse supermarktketens, rode emmertjes en lege bakjes wachten ze met smart hun beurt af.

© Foto Hielco Kuipers

„Het is zo’n gezellige sfeer, het hoort echt bij Leiden. Het brood (ook wel ’Geusje’, red.) piepen we zo lekker op in de oven”, vertelt Maya van der Voort. „En ik lust niet eens haring!”, roept haar metgezel Jan van Hooij uit. De rij verplaatst zich intussen rap. Het twintigtal dames van visleverancier Ouwehand, allen uitgerust met lange plastic schorten, fileren geroutineerd de haringen voor wie daar liever zelf niet aan begint. Aan de zijkant, de snelste van allemaal, staat Ljoeba. De Katwijkse met Servische roots is geen groentje, al vijftig jaar maakt ze Leidenaren blij met graatvrije haringen. „Ik kan nog sneller, wel 250 haringen per uur!”.

© Foto Hielco Kuipers

Ook de studenten zijn inmiddels ’ontwaakt’. Gekleed in een joggingbroek en hoodie gooit er een zijn bier achterover. „Ik sta hier gewoon een bak te trekken, staat het op camera!”, schreeuwt hij wankelend. „We hebben niet geslapen zoals je kunt zien”, verzucht een ander. Met samengeknepen oogjes gaan ze vervolgens op de foto met de politie, voor ’sjaarzenpunten’. Wat verderop arriveert de rest, gehuld in donkerblauwe badjassen en slippers. Omringd door een walm van bier en peuken hopen ze voorbijgangers zover te krijgen jenever te drinken, wederom voor - u raadt het al - sjaarzenpunten. Een dame in de rij is de moeilijkste niet. Ze aarzelt even bij het aangezicht van het groezelige witte kopje, maar drinkt het vervolgens moeiteloos in één teug leeg.

© Foto Hielco Kuipers

Tegen tienen is de rij bijna weggewerkt. De meeuwen houden een oogje in het zeil, in de ijdele hoop een visje mee te pikken. De handhavers hebben meer geluk; met twee volle dozen glippen ze snel de Waag uit. Terwijl heel Leiden geniet van hun verdiende haring, wordt voor de derde keer die ochtend ’Bacardi Lemon’ ingezet.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.