Je held imiteren, dat is de Max Factor | column

Is er eigenlijk een naam voor het volgende? Het is 1958 en je bent een meisje van zestien jaar. Je wilt er net zo uitzien als Brigitte Bardot of Audrey Hepburn. En je begint met hun kapsel te imiteren. Bardot: bestudeerd slordig. Hepburn: niet te lang met dat plukje polkahaar over het voorhoofd. Of je was een jongen van zestien en je wilde net zo lopen als John Wayne: De iconische Duke-walk.

Zelf heb ik als kind eindeloos geoefend op een schijnbeweging van Bertus de Harder, ’De Goddelijke Kale’ zoals hij in Frankrijk genoemd werd. Dus op zo iemand wil je wel lijken. Hij liep in volle ren met de bal aan de voet en een tegenstander naast zich. Dan hield hij heel even zijn voet boven de bal alsof hij deze wilde stil leggen. De tegenstander hield in maar Bertus holde door richting goal. Een soort schaar zonder schaar. Dat probeerden wij op de club natuurlijk na te doen. Het is mij nooit gelukt.

In Engeland schijnt de verkoop van bloemetjesjurken, of misschien was het een specifiek soort bloemetjesjurk, ik heb geen verstand van bloemetjesjurken, sterk gestegen te zijn nadat Kate Middleton zo’n jurk gedragen had.

Het haar van Brigitte, de polka van Audrey, het loopje van John, de truc van Bertus, de jurk van Kate. Zo gaan we ook kammen, lopen. voetballen of ons kleden. En dan zijn we zelf ook een beetje die beroemdheden: is daar een naam voor?

Interessanter nog is het als de held geïmiteerd wordt maar de imitator het niet wil toegeven. ’Zo doe ik altijd al’, zegt hij. „Ik had die jurk al vóór Kate hem droeg’, zegt zij. Daar is wel een naam voor want die heb ik twintig minuten geleden verzonnen: de Max Factor.

Ik zit de laatste tijd vaak op de weg en het valt me op dat het aantal bumperklevers toeneemt. En vooral het aantal chauffeurs dat je inhaalt vlak voor je auto. Van de weeromstuit ga je boven op je rem.

De feiten lijken mijn gevoel te staven. Op internet lees ik dat het aantal ongelukken in de eerste maanden van dit jaar flink gestegen is. De versoepeling van de corona-maatregelen speelt een rol. Maar de cijfers zijn desalniettemin verontrustend volgens de verkeerspolitie. Oorzaken: afleiding, alcohol en te hard rijden.

Klopt. Meer mensen dan vroeger rijden te hard. Waarom? Max Verstappen. Zoals wij Bertus de Harder wilden nadoen, zo denken sommige automobilisten nu, al zullen ze het niet toegeven, dat ze Verstappen zijn: de Max Factor! Ze drijven je op en ze halen je scherp in alsof de wereldtitel binnen handbereik is.

Het is merkwaardig te bedenken dat de beste chauffeur van Nederland mede oorzaak is van een toename van het aantal verkeersslachtoffers in ons land.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.