Lezersdilemma: Mag ik iets zeggen over de uitvaart van de buurvrouw?

© Foto Falco via Pixabay

Jan Vriend

Op deze plek leggen lezers hun dilemma voor. Dit keer: Mag ik iets zeggen over de uitvaart van de buurvrouw? Reageren of wilt u zelf (anoniem) uw dilemma kwijt? Mail naar dtv@mediahuis.nl

De bejaarde buurvrouw van Irene wil straks vanuit de kerk begraven worden. Maar de buurvrouw zelf twijfelt of dat gaat gebeuren, want haar kinderen hebben niks met het geloof. Mag Sonja zich hiermee bemoeien?

Irene (49): „In de twintig jaar dat ik naast mijn oude buurvrouw woon, zijn we min of meer vrienden geworden. Ze is nooit te beroerd om een pakje voor ons aan te nemen en mijn man en ik kunnen altijd bij haar aankloppen als we voor onverwachte visite koffiemelk of koekjes nodig hebben.

Sinds haar man drie jaar geleden overleed, wipt ze soms zo maar even aan voor een praatje. Eerst ging het over huis- tuin- en keukendingen, maar naarmate ze vaker komt, worden de onderwerpen vertrouwelijker. Zo vertelde ze uitgebreid over de begrafenis van haar man. Vanwege hun katholieke achtergrond was dat een kerkelijke uitvaart, met plechtige toestanden. Laatst kwam ze langs met foto’s van die rouwdienst, waarvan ze uitgebreid verslag deed. Ze weet best dat ik niks heb met de kerk, maar het ontroerde me dat ze troost vond in de tradities met de kaarsen, de rituelen en de liedjes. Het viel me ook op dat ze nog precies wist welke woorden de pastoor had gebruikt toen die het levensverhaal van haar man schetste.

De afgelopen maanden is ze al een paar keer over die begrafenis begonnen, waarbij ze nadrukkelijk zei dat ze hoopte dat er voor haar óók zo’n mooie kerkdienst komt, als het zo ver is.

Ik probeerde haar gerust te stellen en zei dat dat vast gaat gebeuren, maar zelf is ze daar niet van overtuigd. Want haar kinderen hebben een hekel aan de kerk, zei ze. Sinds de rouwdienst voor hun vader waren ze er niet meer geweest. En haar zonen maken er ook geen geheim van dat ze priesters maar aanstellers vinden. Daarom denkt de buurvrouw dat haar kinderen de kerk straks links laten liggen en hun eigen (sobere) programma opstellen, bij het afscheid van hun moeder.

Nogmaals: ik heb niks met het geloof, maar ik zou het raar vinden als haar kinderen een uitvaart organiseren zonder zo’n wens van hun moeder te respecteren. Daarom wil ik mijn buurvrouw aanraden om haar wensen op dit gebied vast te leggen en met de kerk te bespreken. Dan staat het tenminste zwart op wit en kan ze straks met een gerust hart afscheid nemen van het leven.

Maar mijn man vindt dat ik me er niet mee moet bemoeien. Hij kent de kinderen van de buurvrouw en vindt dat ze dit maar met elkaar moeten oplossen. Viavia hoorde hij ook al dat de zoon van de buurvrouw straks in haar huis trekt als het zo ver is. Als ik me nu in deze kwestie meng, hebben we al ruzie met de buurman voor die er woont, vreest mijn man.

Daar heeft hij misschien een punt, maar ik zou het raar vinden als buurvrouws kinderen straks een uitvaart organiseren zonder rekening te houden met de wensen van hun oude moeder. Mag ik onze ongeruste buurvrouw daarom goede raad geven? ”

Meer nieuws uit Lifestyle

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.