Niek Baar laat het heerlijke effect van een muzikale obsessie horen | Muziekrecensie

Hans Visser

Ouders van Nederland: Pas op. Een bezoek met de kinderen aan pretpark De Efteling kan grote gevolgen hebben.

Neem nou Niek Baar. Op zijn zesde hoort hij daar in het spookhuis de ’Dance Macabre’ van Saint-Saëns. Hij had tot dusver niets met muziek, maar daar wordt de kleine Niek betoverd door de klank van de viool, waarna hij zijn ouders niets anders te doen staat dan hem naar vioolles te sturen.

Inmiddels is hij 30 en bekent hij ’obsessief’ met zijn instrument te hebben geleefd. Het resultaat is ernaar: zijn carrière staat in volle bloei. Zijn wonderschone debuutalbum heet dan ook ’Obession’. Daarop klinkt een violist die speelt met liefde voor zijn instrument en de muziek hem inspireerde.

Kennelijk gaat dat gepaard aan de wil zijn publiek te omarmen, zo niet te verleiden. Samen met de onvolprezen strijkers van het Concertgebouw Kamerorkest presenteert hij een warmbloedig romantisch programma waarin hij zijn viool van Bergonzi uit 1729 de sterren van de hemel laat zingen.

Vaak is deze muziek geschreven voor viool en piano, zoals ’Praeludium’ en ’Allegro’ van Kreisler, maar hier wentelt de viool zich met smaakvolle wellust in een warm bad van strijkers, veelal gearrangeerd door concertmeester Michael Waterman.

Kers op de taart: ’Tzigane’ van Ravel.

Klik hier voor de Vrij Magazine Spotify Playlist

Meer nieuws uit Lifestyle

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.