Aubrey Snell (46) voelt zich het meest thuis op de bühne: ’Ik doe het echt niet voor het applaus, het is voor mij gewoon de plek waar ik hoor te zijn’ | Hé Alphenaar, wat doe je daar?

Aubrey Snell© Peter Franken

Megin Kimmijser
Alphen aan den Rijn

Aubrey (46): „Mijn opa was jazzpianist, mijn oom muziekwetenschapper en mijn andere oom fotograaf. Er zit creativiteit in mijn familie. Maar de liefde voor kunst en cultuur schuilt vooral in mijzelf. Als jong meisje kon ik uren naar klassieke muziek luisteren. Ik wilde altijd al muzikant worden. Ik dacht alleen dat het niet voor mij was weggelegd. ‘Dan moet je een wonderkind zijn, net zoals Mozart’, was mijn overtuiging. Maar nu treed ik regelmatig op als saxofonist. En ik doe nog veel meer”.

„Ik ben afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag en de Amsterdamse Theateracademie”, vertelt Aubrey.

„Het Conservatorium heb ik eerst gedaan. Ik ben vrij jong moeder geworden en speelde toen al saxofoon, maar ik wilde graag beter worden. Na een periode oneindig oefenen werd ik op twee conservatoria aangenomen. Ik koos voor de richting klassiek in Den Haag. Wat ik leuk vond aan klassiek is dat je heel secuur te werk moet gaan om de techniek goed in de vingers te krijgen. Discipline was op het Conservatorium van groot belang. De Theateracademie vond ik daarom een verademing. Op het Conservatorium zit je op tijd klaar, een kwartier van tevoren gestemd en wel. De Theateracademie was veel losser. Een heel andere dynamiek.

Uit het spelen haal ik de meeste energie. Saxofoon of theater, dat maakt niet uit. Ik doe het niet voor het applaus. Het toneel is voor mij gewoon de plek waar ik hoor te zijn. Daar ben ik vrij, kan ik gek doen of mezelf even in een ander verplaatsen.

Aubrey Snell in Bremer Stadsmuzikanten, Museum Speelklok te Utrecht

Het spelen stond de laatste maanden op een lager pitje. Ik schrijf namelijk ook een kinderboek waarbij ik mijn eigen illustraties maak, ik geef toneellessen op scholen en ik werk als cultuurcoach in Alphen aan den Rijn. Met het laatste ben ik erg druk geweest de afgelopen tijd. Als cultuurcoach probeer ik samen met vier andere coaches voornamelijk meer kunst en cultuur in Alphense wijken te brengen. We adviseren, worden ingezet als vakdocenten en ontwikkelen verschillende projecten. Zo was ik de afgelopen tijd in de weer met het maken van een voorstelling over ‘t Rooie Dorp, om de oude wijk te eren voordat hij totaal wordt herbouwd. Ook werkte ik aan Zorglocatie Zegerplas, een traject voor jongeren die eigenlijk naar school moeten maar door omstandigheden thuis zitten. Zorglocatie biedt deze jongeren de mogelijkheid om weer rustig aan terug te keren naar school, bijvoorbeeld door middel van kunstlessen.

Ik vind het belangrijk om me in te zetten voor kunst en cultuur in Alphen. Vooral omdat ik mensen wil helpen. Een tijdje terug werkte ik aan het project Mijn beeldende ik in samenwerking met Kwadraad Maatschappelijk Werk. Door middel van vier kunstlessen probeerden we mensen die sociaal contact missen, depressief zijn of om een andere reden beperkt participeren in de maatschappij te helpen om uit hun schulp te komen. Ik zie het creëren van kunst dan ook als een hulpmiddel in mindere tijden, een uitlaatklep en een manier van zelfreflectie. Neem bijvoorbeeld het maken van een schilderij. Je schildert iets, kijkt ernaar en bent tevreden of juist helemaal niet. Het blijft moeilijk om terug te kijken naar je eigen werk. Vaak wil je de eerste poging liever wegsmijten dan inlijsten. Maar dat hoort er ook bij. Soms is het lekker om iets lelijks te maken en te leren van alles wat je niet mooi vindt, zodat het de volgende keer beter kan.

Je komt veel over jezelf te weten als je iets creëert. Als je dat proces durft aan te gaan tenminste. Dat vind ik zo mooi aan het maken van kunst. Je kunt jezelf erin verliezen en weer terugvinden. Als ik mensen dat kan laten inzien, ben ik heel blij”.

Ben of ken jij een Alphenaar die hier ook een plekje verdient? Schroom dan niet om contact op te nemen via dit mailadres m.kimmijser@mediahuis.nl

Lees ook: Jasmijn Boon (22) vertrok per zeilboot vanuit Mexico naar Frans-Polynesië: ’We hebben de eindbestemming nooit bereikt’ | Hé Alphenaar, wat doe je daar?

Meer nieuws uit Alphen

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.