Column: VIP

Column: VIP

Het Europese Ruimtevaartagentschap ESA had een complete Airbus 330-200 van Air France gehuurd om twintig journalisten naar de Europese ruimtevaartbasis Kourou in Frans-Guyana over te vliegen.

De gebruinde purser met gebleekte tanden, wiens donkerblauwe Air France-uniform hem erg goed stond, wist mijn naam. ,,Nog een kopje koffie, monsieur Simons?’’

Luxe, natuurlijk. Maar ook in luxe zijn er niveaus. Wij, VIP-journaille, moesten het doen met de economy class.

De VIP-VIPs (technici en bestuurders van de constructiebedrijven) kregen een stoel in de business class, de VIP-VIP-VIPs (euro- en andere parlementariërs, topambtenaren van de deelnemende landen en ESA-bestuurders) vlogen zelfs eerste klasse.

Verschil moet er zijn. Maar met 10,25 stoel per journalist voelde ik me, ook als eenvoudige VIP, toch beter af.

De terugvlucht was een nachtvlucht. ,,Deken, monsieur Simons?’’ glimlachte de purser met de gebleekte tanden. Ik schoof de leuningen van vier stoelen op rij omhoog en ging liggen. Het vliegtuig was mijn bed, de stoelen mijn matras, de lucht mijn laken, de wolken mijn kussen.

De purser waakte, captain Christophe Bouvet leidde het toestel met vaste hand door de nacht. Zelden sliep ik slechter, gebroken werd ik wakker, maar o - wat was het exclusief.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws