Studente vecht voor vrijheid

Studente vecht voor vrijheid
© foto Taco van der Eb
Na de Canta-wagen wil Rebecca, hier met moeder Brenda, ook woonruimte die haar vrijheid geeft.

Als 19-jarige in de huiskamer van het ouderlijk huis bivakkeren, omdat je door jouw lichamelijke beperking niet via de trap jouw slaapkamer kan bereiken. Het is het verhaal waar de Wassenaarse Rebecca Talbot, studente in Leiden, de sociale en landelijke media mee haalde. Hoe zit het nou eigenlijk?

Net als haar moeder Brenda, heeft ze vanaf haar geboorte het Ehler’s Danlos Syndroom. Dat EDS maakt ze onder meer hypermobiel. Gewrichten kunnen, anders gezegd, gemakkelijk uit de kom schieten. Vanaf haar vijftiende heeft Rebecca er in haar rechterbeen ook het Complex Regionaal Pijnsyndroom (CRPS) bij gekregen, wat voor pijn en spasmes zorgt en haar bewegingsmogelijkheden beperkt. Rebecca: ,,Omdat CRPS en EDS grillig zijn, heb ik goede, minder goede, slechte en hele slechte weken. Ik kan dan geen trap lopen en zelfs geen schoeisel en kleding velen aan mijn rechterbeen.’’

Doordat het UWV een Canta verstrekte, kan ze er toch vaak op uit trekken. Nadat ze aan de Hogeschool Leiden haar brede propedeuse Jeugd haalde, volgt ze een studie pedagogische wetenschappen aan de Universiteit van Leiden. Mede dankzij zelfstudie heeft zij in het eerste jaar voldoende punten behaald om haar bindend studieadvies te krijgen en inmiddels aan haar tweede jaar te beginnen.

Ze wil orthopedagoog met lesbevoegdheid worden. Dan kan ze bijvoorbeeld chronisch zieke leerlingen aan huis lesgeven. Naast haar studie volgt ze daarom - via de LOI - de pedagogische academie voor het basisonderwijs. Omdat ze die studie in haar eigen tempo kan volgen, ziet ze dat eerder als (studie)vrijheid dan als belasting.

Lastig is daarbij wel dat ze veel dingen vanuit de huiskamer moet ’bolwerken’, met de andere gezinsleden er vaak bij. Naast haar moeder woont ook haar oudere broer - eveneens student - nog thuis. ,,Een paar uur studeren of via Skype overleg voeren met je medestudenten is dan al lastig. Maar ook voor mijn moeder is het een extra uitdaging.”

Jarenlang was deze Brenda actief als vertegenwoordiger en adviseur van ouders met kinderen met een chronische ziekte en beperking. Ze heeft die taken neergelegd toen ze dit voorjaar raadslid werd. Moeder en dochter stonden op de lijst bij de Democratische Liberalen Wassenaar (DLW), maar vormden na de verkiezingen de Fractie Hagen. Het is een fractie die ’zich graag sterk wil maken voor allen die met een beperking leven in Wassenaar’. Brenda: ,,Ook de jongeren an sich hebben mijn volledige aandacht. Via mijn eigen kinderen en kinderen van vrienden en vriendinnen weet ik hoe moeilijk het is een passende woonruimte te vinden wanneer je onder de 23 bent.’’

Kippenhokken

Rebecca: ,,Die woningen zijn er dus niet. En voor jongeren tot 27 jaar is het een speld in een hooiberg.’’

Brenda: ,,Zo waren er deze maand meer dan honderd jongeren die reageerden op een woning boven de grens van 417 euro waarbinnen je een huurtoeslag van 192 euro kunt krijgen. Ook studentenkamers in Leiden gaan vaak boven de huurtoeslaggrens weg, terwijl het vaak kippenhokken zijn. En niet toegankelijk voor lichamelijk beperkten.”

Als lichamelijk beperkte mag Rebecca - zonder haar recht op huurtoeslag te verspelen - reageren op woningen tot 710 euro. Zij komt namelijk in aanmerking voor de volledige huurtoeslag van 23 jaar en ouder. Per maand bedraagt die 354 euro.

Volgens haar zijn er ’zeker woningen waar studenten en andere jongeren prima in zouden passen’. Ze doelt daarbij op de vele woningen die strikt voor 55-plussers te huur worden aangeboden, terwijl ’de vraag naar deze woningen nihil is’. ,,Het komt zelfs voor dat zulke woningen langere tijd leegstaan en vaker opnieuw aangeboden worden. Dat wij er niet op mogen reageren, zie ik als leeftijdsdiscriminatie.’’

Bang voor overlast zouden de andere bewoners van zo’n complex niet hoeven te zijn. ,,De meeste jongeren hebben meer studiestress dan dat zij over het balkon al feestend lopen te kotsen. Ook jij hebt gewoon je normen en waarden waar je je aan houdt. Geef je een feestje, dan maak je eventueel afspraken met de buren. En laten we eerlijk zijn: ook 55-plussers kunnen nog feesten! Verder zou het raar zijn om iedere 55-plusser als oud te bestempelen; velen moeten toch tot hun 67e werken?”

Rebecca heeft onderzocht of een urgentieverklaring de zaak voor haar kan versnellen. ,,Probleem is dat je dan afhankelijk bent van het woonaanbod in de hele regio. Komen er woningen vrij, dan kun je die niet weigeren. Ook niet wanneer ze pakweg in Delft, Pijnacker of Ter Heijde liggen. Hoe alleraardigst die kernen ook zijn, ze zijn ze niet passend bij mijn situatie. De universiteit wordt daar vandaan volledig onbereikbaar. De Canta heb ik juist omdat de afstand ’klein’ genoeg is en het OV een te zware belasting voor mijn lichaam is. Ook mijn sociale netwerk en mijn mantelzorgster, mijn moeder, zijn in Wassenaar.”

Voor Rebecca kunnen woningaanpassingen worden aangevraagd. ,,Toen dat in het verleden ook is gedaan, gaven alle partijen aan dat een traplift geen passende voorziening is’’, kijkt ze terug. ,,Het lost namelijk het probleem niet volledig op. Ook de scheidingsmuur van de keuken moet doorbroken worden en boven moet de enige badkamer volledig aangepast worden.”

,,Eigenlijk is het onverantwoord om zo met gemeenschapsgeld om te gaan’’, vindt Brenda. ,,Eerst maak je - in de wetenschap dat Rebecca niet haar hele leven in dit huis blijft wonen - een hoop kosten. En volgens de regelgeving moet, wanneer ze net als andere studerende leeftijdsgenoten uitvliegt, alles er weer uitgehaald worden.’’

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws