Verdriet om de sluiting van Oegstgeestse kliniek

Verdriet om de sluiting van Oegstgeestse kliniek
De Jelgersmakliniek: jarenlang de laatste strohalm voor mensen met een ernstige persoonlijkheidsstoornis. Archieffoto Hielco Kuipers

De slaapkamers van de Jelgersmakliniek in Oegstgeest zijn verlaten, alle vijftig bedden zijn weg en ook de meubels zijn verdwenen. Het Centrum Persoonlijkheidsstoornissen Jelgersma (CPJ), onderdeel van GGZ-instelling Rivierduinen, sluit op 1 januari voorgoed haar deuren. Het pand aan de Rhijngeesterstraatweg staat al grotendeels leeg.

Patiënten met een ernstige persoonlijkheidsstoornis sliepen vier dagen in de week op ’de Jel’, zoals de kliniek ook wel bekendstaat. Maar door bezuinigingen in de zorg is er geen geld meer om deze mensen op te nemen.

Begin maart kondigde Rivierduinen daarom een opnamestop aan. Inmiddels zijn de behandelingen afgebouwd en hebben alle patiënten hun koffers gepakt. Zij zijn voortaan aangewezen op poliklinische- of dagbehandeling en kunnen daarvoor terecht bij een van de regionale centra van Rivierduinen.

,,Een spijtige ontwikkeling’’, vindt sociotherapeut en vaardigheidstrainer Ingrid Wolf (55). ,,Voor een relatief kleine groep cliënten was het CPJ de laatste strohalm. Juist de klinische aanpak bood uitkomst, ze leerden veel in hun gedrag doordat zij op dagelijkse basis werden behandeld en konden oefenen in een woonmilieu.’’

Drugs

Wolf, tot voor kort werkzaam op een afdeling voor mensen met een borderlinestoornis, vreest dan ook dat mensen voor wie de ambulante behandelingen niet voldoende waren, nu sneller in de problemen raken. ,,Deze groep, waar voorheen wel een antwoord voor was, valt voortaan buiten de boot. Ze haken eerder af en de problemen stapelen zich op. Ze komen bijvoorbeeld in contact met loverboys, gaan drugs gebruiken of komen in aanraking met justitie.’’

Die groep is volgens Rivierduinen te klein om een apart centrum voor open te houden. ,,Zorg voor patiënten thuis vervangt in toenemende mate een verblijf in een instelling. GGZ-instellingen bouwen de totale beddencapaciteit in de periode tot 2020 fors af. De bedden worden met een derde afgebouwd ten opzichte van 2008. Dat zien we ook bij Rivierduinen. Gevolg is dat we ook ons vastgoed afstoten, zoals de Jelgersmakliniek’’, aldus woordvoerster Carla Overkamp.

Wolf vindt dat zorgverzekeraars te veel invloed hebben op de behandeling die geboden wordt. ,,De uurprijs van zorgverzekeraars voor langdurige behandeling gaat omlaag. Zij bepalen zo dus welke behandeling geboden mag worden, terwijl er ook andere alternatieven zijn om deze mensen wel de intensieve hulp te geven die ze nodig hebben.’’

Schok

Voor Karin (51) uit Hoorn komt de sluiting van de Jelgersmakliniek als een schok. Ze werd drie maanden opgenomen in ’de Jel’ voor haar borderlinestoornis en volgde daarna lange tijd therapieën. ,,De kliniek heeft mij gered. Ik denk dat ik er niet meer geweest was als ik niet naar de Jelgersmakliniek was gegaan’’, vertelt ze.

Dat ’De Jel’ de deuren sluit, vindt ze dan ook een slechte zaak. ,,Toen ik er zat, nu zo’n drie jaar geleden, waren alle afdelingen propvol. Waar moeten al deze mensen nu heen? Ik heb geluk dat ik er nog een behandeling heb gekregen.”

Vooral de continuïteit van de behandeling bij het CPJ hielp Karin om haar leven weer op de rails te krijgen. ,,Ik ben altijd een eenling geweest. Ik heb alleen mijn zoon opgevoed en had weinig sociale contacten. Een keer in de week mijn verhaal doen bij een therapeut was niet genoeg. Daar doe je dan je verhaal en rakel je dingen van vroeger op, maar vervolgens zit je alleen thuis met je ellende. Bij het CPJ is er altijd iemand om mee te praten. Ik zat op een afdeling met mensen met vergelijkbare problemen. Dat gaf mij de steun.”

Toen Daniëlle (38) uit Naaldwijk zo’n drie jaar geleden bij de Jelgersmakliniek aanklopte, zag ze haar leven niet meer zitten. Ze was suïcidaal en had ernstige stemmingswisselingen. Ze werd behandeld voor haar borderlinestoornis. ,,Ik kon niet normaal functioneren. Dagbehandeling hielp niet, ik had niet de kracht om patronen thuis te doorbreken. Dankzij mijn opname lukte dit wel. Dat heeft mij mijn leven teruggegeven. Ik ben dankbaar dat ik die mogelijkheid gekregen heb.’’ Momenteel werkt ze als ervaringsdeskundige bij Rivierduinen en gebruikt haar ervaringen om anderen te helpen.

Zonde

Christine (21) uit Gouda volgde tot voor kort behandelingen bij ’De Jel’ voor haar borderlinestoornis. Ze dronk teveel alcohol en beschadigde zichzelf. ,,Het CPJ was mijn laatste hoop. Ik heb jaren in de psychiatrie gezeten maar dit is de enige plek die mij echt geholpen heeft.”

Ook voor Christine hielp de intensieve begeleiding tijdens haar opname om haar leven op orde te krijgen. ,,Doordeweeks werd ik 24 uur per dag behandeld. Als het niet goed met me ging, gingen we er gelijk mee aan de slag. Niet pas achteraf, dat werkt niet bij mij.”

Dat ’De Jel’ nu sluit vindt ze ’verschrikkelijk’. ,,Het gaat ontzettend goed met me en dat heb ik te danken aan het CPJ. Het is zo zonde dat anderen die kans nu niet meer krijgen.”

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws