Column Chris Aalberts: Persvrijheid

Column Chris Aalberts: Persvrijheid

VVD-partijvoorzitter Henry Keizer belegde een paar dagen terug een persconferentie om uit te leggen waarom het heel integer is om een miljoenenbedrijf voor een appel en een ei over te nemen.

Niet iedereen was welkom: Follow the Money – de ontdekker van het schandaal – en Powned mochten niet naar binnen.

Dat leverde geen fraaie beelden op. Een brede beveiliger hield de journalisten tegen alsof ze potentiële ordeverstoorders waren. Dat waren ze natuurlijk ook, want deze titels stellen in dit geval de meest kritische vragen.

Het incident sloot mooi aan bij het nieuws van deze week dat de persvrijheid in de hele wereld onder druk staat. Dat geldt nadrukkelijk ook voor Nederland, konden we vernemen, want hier is 61 procent van de journalisten wel eens tijdens het werk geïntimideerd. Toch is intimidatie maar het halve verhaal. In de politieke verslaggeving zijn de problemen met de persvrijheid vele malen subtieler.

Bij het partijcongres van de Partij voor de Dieren worden de namen van aanwezige journalisten door de dagvoorzitter voorgelezen zodat alle leden weten welke pers er aanwezig is. Informeel worden leden gemaand niet met hen te praten. De PVV reageert op interviewverzoeken met een mailtje dat hun standpunten op de website staan. Een partijmedewerker vertelt informeel dat ’over je verzoek is gesproken’ zonder te melden wat daar de conclusie van was. Bij Denk komen allerlei journalisten er niet in en ook Sylvana Simons staat lang niet iedereen te woord.

Bij Forum voor Democratie (FvD) staan ze eveneens regelmatig geen journalisten toe bij hun eigen bijeenkomsten. Overdrijf niet zo, roept Thierry Baudet dan: „We weigeren alleen journalisten die nooit positief over ons schrijven.” Die opmerking zegt alles: journalistiek moet voldoende PR opleveren, anders werkt FvD niet mee. Het voordeel voor de kritische burger is dat zo steeds beter zichtbaar wordt welke journalisten het meest kritisch zijn: zij die continu worden afgewimpeld.

De kritische burger kan ook steeds beter zien welke partijen de persvrijheid belangrijk vinden en welke niet. De PvdA, D66 en GroenLinks kun je in dit opzicht echt geen verwijten maken. Vooral nieuwkomers als Denk en FvD doen moeilijk, evenals partijen met een sterk hiërarchisch karakter zoals de Partij voor de Dieren en de PVV. Van alle traditionele partijen doet alleen de VVD moeilijk.

Toen de VVD bij haar partijcongres in november journalisten niet toeliet in een deel van de ledenvergadering, kraaide er geen haan naar. Het doel was hetzelfde als bij Keizer: ervoor zorgen dat de berichtgeving positief blijft. Verdeeldheid onder de leden mocht niet worden geregistreerd. Niemand vond het erg want het ging over details, er stond geen camera bij en het betrof maar een journalistje of twee. Formeel mag het allemaal, maar wat zegt het over de belangrijkste bestuurspartij van Nederland?

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws