Column Joost Prinsen: De Dichtbijwet

Column Joost Prinsen: De Dichtbijwet

De rubriek ’Stelling’ bovenaan pagina 3 sla ik nooit over. Wie drie maanden ’Stelling’ met zijn vóórs en tegens volgt heeft geen CBS, Maurice de Hond of referendum meer nodig. Vorige week was het commentaar wat merkwaardig. ’Keukenhof flexibel open’, luidde de stelling.

Mevrouw de Boer was vóór: „Als je de natuur wilt laten zien, moet je meegaan met de cyclus van die natuur, anders moet je kunstbloemen neerzetten.” Meneer Miedema was tegen: „De natuur laat zich gelukkig niet regelen door de mensheid.” Die twee uitspraken liggen in elkaars verlengde volgens mij. Waarom de een vóór was en de ander tegen ontging me eerlijk gezegd.

Maar die Keukenhof zette me aan het denken. Ik woon er al meer dan vijftig jaar nauwelijks twintig kilometer vandaan en toch ben ik er nooit geweest. Dat is vreemd.

Het bracht mij op de Dichtbijwet. Geen bestaand woord natuurlijk. Die wet, tien minuten geleden door mij bedacht, heet voluit ’de wet van dichtbij en ver weg’. Maar zo’n titel past niet boven deze column.Vandaar.

Nooit in de Keukenhof geweest dus. De Spaanse trappen in Rome heb ik wel gezien, evenals de Sint Pieter aldaar. De Eiffeltoren in Parijs, Hyde Park in Londen, het Prado in Madrid, het Alhambra in Granada, de Akropolis in Athene, Times Square in New York, de Côte d’Azur in Zuid Frankrijk, de Moldau in Praag, de Strip in Las Vegas en zelfs het Lido in Kopenhagen (een afrader).

Allemaal gezien.

Maar de Keukenhof met zijn bloemenpracht, samen met de klompen ons bekendste product in het buitenland: nee. Nooit geweest. Ook nooit op de Kaasmarkt in Alkaar trouwens, evenmin als in Madurodam in Den Haag of op de Euromast in Rotterdam. Ook in het Rijksmuseum in Amsterdam heb ik sinds de heropening nog geen voet gezet (foei). De Dom in Utrecht ken ik alleen van buiten.

Dat beeldje van Hansje Brinker in Spaarndam heb ik wel bezocht, nou ja even langs gelopen, omdat we ooit een Amerikaanse jongen in huis hadden die er per se naar toe wilde. Maar verder heb ik alle attracties die nauwelijks dertig kilometer van mijn huis zijn nooit gezien. Hadden ze in Bordeaux, Berlijn, Boedapest of Bratislava gelegen, dan had ik ze zeker bekeken. Maar nu? Te dichtbij huis.

Hier dan eindelijk de Dichbijwet geformuleerd: „De afstand van een beroemde attractie en onze wens hem te bezoeken, zijn aan elkaar gerelateerd.”

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws