Column Joost Prinsen: De Nieuwe Fillon

Column Joost Prinsen: De Nieuwe Fillon

Men kent die momenten. Je hebt een gesprek gehad met een groep mensen in de kroeg of waar ook. En onderweg naar huis denk je: er is iets gezegd of langs gekomen tijdens dat gesprek dat ergens in mijn hersenpan is blijven haken. Maar je kunt dat moment niet meer thuis brengen. Soms schiet het je later te binnen, soms niet. Flitsmomenten noem ik het maar voor het gemak, want ik vind graag nieuwe woorden uit.

Zo’n flitsmoment had ik afgelopen zaterdag na het zien van ’Nieuwsuur’. En wat ik na afloop ook piekerde, ik haalde het niet boven water. Ik wist alleen dat het tijdens een item over François Fillon plaatsvond. Fillon, het is u waarschijnlijk bekend, is presidentskandidaat in Frankrijk. Hij dook in de peilingen toen bekend werd dat hij vrouw en kinderen voor vele tonnen overheidsgeld op de loonlijst had gehad.

Gelukkig is er ’Uitzending gemist’ waarmee ik een dag later de hele uitzending nog eens bekijken kon. Fillon werd ontvangen in een of andere fabriek. Hij werd belaagd door een horde pers en boe-roepende omstanders. Op zeker ogenblik verdween hij even uit het zicht, maar een woordvoerder nodigde de pers uit de nieuwe Fillon te volgen.

De Nieuwe Fillon! Daar was mijn flitsmoment. Een Fillon die natuurlijk geen enkel familielid meer op de loonlijst zou zetten. Een Fillon kennelijk, die zijn recente verleden achter zich had gelaten en plotseling meneer Integer was geworden. De Nieuwe Fillon, wasecht en kreukvrij. Wat een campagnevondst.

Ik moest denken aan de dag dat een staatssecretaris van cultuur aan de NTR, ik werkte daar toen, kwam vertellen dat onze club was opgeheven. Na afloop van de bijeenkomst raakte ik in gesprek met haar woordvoerder die mij troostte met de mededeling de opheffing slechts als een semantische kwestie te zien. We werden taalkundig opgeheven dus, daar kwam het op neer. Schrale toost. Het ging uiteindelijk allemaal niet door want het kabinet, Balkenende zoveel, viel. Maar tot vorige week was dat taalkundig opheffen in mijn ogen de fraaiste politieke dooddoener die ik ooit gehoord had.

Maar nu met neuslengte geklopt door hocus pocus, pilatus, pas! De Nieuwe Fillon! Verderop in de reportage bleken trouwens liefst 115 parlementsleden in Frankrijk hun zoon, dochter of echtgenote bij te betalen uit de staatskas. Kennelijk is die definitie van politici – ’eigen beurs eerst’ – zo slecht nog niet.

Voor het vertrouwen in de politiek helpt het allemaal niet natuurlijk. Maar dat is overal toch al op een dieptepunt. Maar semantisch gezien breken gouden tijden aan.

De Nieuwe Rutte! Ik kan niet wachten.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws