Column Joost Prinsen: Plundering Breskens

Column Joost Prinsen: Plundering Breskens

U kent het volgende verschijnsel: je hoort op je werk dat Jan en Annie uit elkaar zijn. Je vertelt thuis: „Wist jij dat Jan en Annie uit elkaar zijn?” En dan hoor je: „Dat zijn ze al twee maanden, heel de stad weet dat.”

Dat komt nogal eens voor: een nieuwtje dat in kroeg, kantine of op verjaardagen wordt rondverteld maar u was steeds net even naar de wc. En tegen de tijd dat u het hoort, is het nieuws er allang vanaf.

Zoiets kan je ook overkomen met geschiedkundige feiten en feitjes. Zo heb ik lang niet geweten dat Fausto Coppi een broer had - Serse - die ook beroepswielrenner was. Om eens een minuscuul détail uit de sport te noemen.

Twee weken geleden schreef ik op deze plek over teksten die ik las op de vierde mei. Ik citeerde uit werk van Karel van het Reve. In één moeite door heb ik toen thuis zijn hele bundel columns (’Achteraf’, uitg. Van Oorschot) doorgelezen. De fervente lezers onder u, en bent u dat niet allen, zullen ook dit verschijnsel kennen.

In zijn column ’Verenigde Nazi’s’ stond een merkwaardig zinnetje: „Toch vreest niemand in Nederland een herhaling van 1795, toen Franse troepen Nederland bezetten, of 1940, toen Franse troepen Breskens plunderden.”

Die Fransen uit 1795 zijn me bekend. Maar plunderende Fransen in Zeeuws Vlaanderen in 1940? Dat Jan en Annie moment uit onze vaderlandse geschiedenis had ik even gemist. U ook?

De feiten: Frankrijk had al eerder met Nederland een bondgenootschap willen sluiten tegen Hitler maar Colijn wilde ons land net als in WO I neutraal houden. Na de inval van de Duitsers werd de aanwezigheid van Franse hulptroepen in Zeeland alsnog gedoogd.

Op veertien mei werd Rotterdam gebombardeerd en op 15 mei gaf Nederland zich over. Behalve Zeeland waar Nederlanders, Belgen en Fransen doorvochten onder Frans bevel.

Ze werden een paar dagen later van Walcheren teruggedrongen naar Breskens waar alle schepen in de haven tot zinken werden gebracht. Veer- en vissersboten gingen verloren wat de Franse commandant er al niet populairder op maakte. De strijd tegen de Duitse overmacht was hopeloos dus in de loop van een dag of tien verdwenen de Franse en Belgische militairen uit ons land.

Ze lieten een spoor van vernielingen achter waar vooral Breskens van te lijden had. Of hier alleen de Fransen schuldig waren, is moeilijk vast te stellen. Landen hebben nu eenmaal de neiging onaangename zaken toe te schrijven aan andere landen. Venerische ziekte heet in Engeland de Franse ziekte en in Frankrijk de Spaanse ziekte. Feit is dat de dagen vóór de aftocht bekend staan als de Franse plundering van Breskens. Deze maand 77 jaar geleden.

Mei 1940, Fransen vechten in Zeeland: nooit geweten.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws