Column Tommy Wieringa: Ego ego

Column Tommy Wieringa: Ego ego

’s Morgens om half tien en ’s middags om half vijf ontvangt Donald Trump een map van vijfentwintig A4’tjes met positief nieuws over zichzelf. Vijftig pagina’s juichende tweets, nieuwsberichten, commentaren en uitgeschreven interviews per dag – allemaal hete lucht voor de ballon. Hoe triviaal ook, elk snippertje informatie voldoet. Het enige criterium is dat het positief moet zijn over Trump en zijn regering. Op positiefnieuwsluwe dagen volstaan screenshots van televisieoptredens waarop hij macht uitstraalt.

De knipselmap wordt volgens VICE news geproduceerd door tien mensen, zes meer dan onder vorige presidenten. Voormalig persvoorlichter Sean Spicer en voormalig stafchef Reince Priebus kibbelden over wie het document naar de president mocht brengen. Onderdanige mannetjes rond de zilverrug; niet lang meer en we zullen worden getrakteerd op allerlei perverse nieuwtjes uit het Witte Huis. Onbegrensde macht in handen van proleten is een geschikte voedingsbodem voor een cultuur van perversie; verdorven hofhoudingen zijn een historische constante van Tiberius tot Khadaffi.

De Poolse journalist Ryszard Kapuściński schreef eens dat alle alleenheersers die hij interviewde, aan de muur van hun kantoor een wereldkaart hadden hangen waarop hun land was afgebeeld als middelpunt van de wereld. De behoefte aan zelfbevestiging, wil ik maar zeggen, neemt gemakkelijk genoegen met bedrog.

Al tweehonderd dagen, minus de weekenden, ontvangt Trump dat zogenaamde ’propagandadocument’ over zichzelf. Een berg van een kleine tienduizend pagina’s gejubel en klaroengeschal. Het effect op het ego van de president kan moeilijk worden overschat. De honger van het ego is onbegrensd, en kan, als het niet door goede smaak of een moreel kompas in toom wordt gehouden, gruwelijke vormen aannemen. Het ego rust nooit. Nooit leunt het even voldaan achterover, altijd is het op zoek naar nieuwe bevestiging, nieuwe brandstof voor het vreugdevuur der ijdelheden.

Het gevaar van een sterk vergroot ego, dat per definitie stoelt op een onrealistisch zelfbeeld, is dat het gemakkelijk wordt gekrenkt. Tekenend zijn de allergische reacties van de Amerikaanse president op hem onwelgevallige nieuwsfeiten. Trump is doodsbang voor de wereld buiten de dagelijkse propagandadocumenten. De narcist vreest niets zozeer als gezichtsverlies – daarom is de realiteit zijn grootste vijand.

Uit gelekte transcripties van Trumps telefoongesprekken met de Mexicaanse president Peña Nieto en de Australische premier Turnbull komt die angst voor gezichtsverlies goed naar voren. Hij smeekt hen om hem te helpen bij het realiseren van zijn belangrijkste verkiezingsbelofte: het terugdringen van immigratie. Als Turnbull niet toegeeft, zegt Trump: ,,Ik ben bang dat ik als een zwakke leider gezien word, al in mijn eerste week.’’

Intussen dreigt hij Noord-Korea te treffen met ’vuur en woede zoals de wereld nog nooit heeft gezien’ – helemaal het taalgebruik van het tirannieke ego dat geen inbreuk op zijn eigen onfeilbaarheid duldt.

De nucleaire dreiging van Kim Jong-un is een reëel gevaar, maar veel gevaarlijker is een Amerikaanse president die zoiets persoonlijk opvat, en elke belediging eigenhandig wil wreken.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws