Column Tommy Wieringa: Kadaver

Column Tommy Wieringa: Kadaver

Van oud VVD-Kamerlid Ybeltje Berckmoes weten we nu dat ze zes jaar heeft zitten niksen in het parlement. Niemand wist waar zich haar werkkamer bevond, bij de verkiezing van het ’minst zichtbare Kamerlid’ kon niemand op haar naam komen. Zes jaar zonder één politiek wapenfeit; je zou je geld voor minder terugvragen.

Haar politieke memoires gaf ze uit bij een uitgeverijtje waar ook Martin Bosma en Joost Niemöller publiceren. Op een bijeenkomst van het Forum voor Democratie had Berckmoes zowel de uitgever als Niemöller leren kennen, en zo kwam deze vrouw zonder eigenschappen in één beweging aan een boek, een uitgever en een ghostwriter.

Met haar boek heeft Berckmoes min of meer postuum alsnog een plaatsje in de VVD-annalen opgeëist; als pratend kadaver en buikspreekpop van Thierry Baudet ineen.

Op de vraag of ze via Forum voor Democratie terugkeert in de politiek, antwoordt ze: ’Dat weet ik nog niet. Maar ik wil best praten.’ Eigenschappen als eergevoel of loyaliteit ontbreken geheel in Ybeltje Berckmoes, zoveel leegte doet je zeer aan de ogen.

Na al die jaren zonder opvattingen zal het wennen zijn dat ze zich nu in gezelschap bevindt van mensen met heel veel opvattingen. Niemöller, Bosma, Baudet – de Ruiters van de Apocalyps, zeg maar, voor wie de ondergang van het Avondland niet vlug genoeg kan komen. De angst voor de ondergang is hun politieke verdienmodel, elke dag zonder islamitisch geïnspireerde aanslag of verkrachting door een asielzoeker is een beetje een verloren dag voor ze.

Joost Niemöller ken ik nog uit zijn vorige leven, toen hij een gerespecteerd auteur was bij uitgeverij De Bezige Bij. Ik herinner me hem als iemand die met een sceptisch glimlachje altijd wat achteraf stond, wat eigenlijk ook wel een beetje gold voor zijn romans. De laatste jaren kwam ik hem tot mijn verbazing steeds vaker tegen als rechtsradicaal publicist op sociale media. Zijn opvattingen schoven met Geert Wilders mee naar rechts – steeds verder schoven ze, de ruimte op rechts was oneindig. Uit een pervers soort adoratie voor Poetin vroeg Niemöller Trump in een open brief om ’onafhankelijk onderzoek’ naar de ramp met de MH17, uit wetenschappelijke publicaties maakte hij op dat zwarten minder hersenen en meer testosteron hebben, en nog onlangs meende hij dat de Hema met genderneutrale kinderkleding de witte voortplanting wilde beëindigen.

Als ik op televisie de buren van een geradicaliseerde eenling hoor zeggen dat het zo’n aardige man was waar je niks aan merkte, denk ik steeds vaker aan Joost Niemöller. De rem is eraf, bij Joost, zoveel samenzwering en ondergang in één mens, dat kan niet goed voor je zijn. Je vraagt je af of hij eigenlijk nog wel iemand heeft die soms vraagt: ’Hoe gaat het nou eigenlijk met je, Joost?’

Bij deze bied ik me aan als vriend van Joost Niemöller, om op gezette tijden te informeren naar zijn welzijn, en hem gerust te stellen en te troosten.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws