Musical Robert Long ontstijgt de mythe [video]

Musical Robert Long ontstijgt de mythe [video]
© Foto Roy Beusker
Paul Groot (links) en Jeremy Baker als Robert Long en Leen Jongewaard.

Het heeft opnieuw een theaterproducent behaagd leven en werk van een haast vergeten, maar ooit zo geliefde bekende Nederlander op te delven en te verwerken tot een musical. Maandag beleefde in Gouda de musical ’Robert Long’ zijn première.

Biografische musicals zijn wat dubieus. Bekende namen moeten goed zijn voor de kassa, maar artistiek? De show over Ramses Shaffy lukt. Soms valt het bitter tegen en past het te zwijgen. Gelukkig is de voorstelling over de ’dichter/zanger’ Robert Long een aangename meevaller. Bovendien wordt hier en passant de herinnering aan de acteur Leen Jongewaard opgepoetst.

Long liet bij zijn dood in 2006 een schat aan puntgave liedjes achter, maar wie kent ze nog? Na een veel te christelijke jeugd en een carrière als popzanger begon hij zich begin jaren zeventig als homoseksueel los te zingen van de nog nadrukkelijk heteroseksueel ingestelde samenleving. Hij trapte op heilige huisjes en veroverde een breed publiek met liedjes over voor iedereen herkenbare emoties.

Natuurlijk wil zo’n show vooral die liedjes een nieuwe kans te geven, zoals ’Kalverliefde’ en ’Allemaal angst’, liedjes zoals ze nog wel worden geschreven, maar te zelden worden gehoord. Niettemin: in het sterke script van Dick van Heuvel dienen ze met al hun kracht allereerst het vertellen van een verhaal. Zo hoort dat in een goede musical.

Liefde

Long maakte met Leen Jongewaard twee uitdagende en succesvolle theatershows. Lukt dat ook met de derde? In een repetitielokaal staan ze tegenover elkaar: de strijdvaardige filosofische Long die zijn frustratie over diens onmacht in de liefde in een goed lied poogt te verwerken, versus de volkse tobber Jongewaard die zijn chagrijn bijtend weg lacht.

Deze tegenpolen krijgen in hun oplaaiende wederzijdse spanning ongevraagd commentaar van koffiejuffrouw en schoonmaakster Caroline. Een vondst die rol, want als een soort ’stem des volks’ laat ze hen weten waarom zij, ofwel het publiek, die twee artiesten waardeert en wat derhalve van hen wordt verwacht. Een verrukkelijke rol van Margreet Boersbroek die maakt dat er naast de emoties ruim voldoende wordt gelachen. Want reken maar dat die twee botsen.

Paul Groot speelt Long en Jeremy Baker is Jongewaard. Met pruiken en kleding à la jaren tachtig lijken ze sprekend op hun voorbeelden, net als de stemmen. In menig biografische musical is zo’n vergelijking de ’gein’ van de show, maar wordt die opgelegde vergelijking hier juist niet hinderlijk?

Weg die pruiken, weg die kleren en vergeet de ’mythische’ Long. Regisseur Peter de Baan laat hier vooral een tijdloos conflict spelen tussen twee mannen: vechtend met het verdriet geen vader te kunnen zijn, stelt Leen dat Long het vaderschap ontkent.

Het verhaal ontstijgt de gebeurtenissen van weleer. Met een perfect combo en slechts drie acteurs is dit uiteindelijk een grote musical.

(App-gebruikers zien een video hier)

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws