Stiefmoeder van Wendy en Dylan vond situatie zelf ook afschuwelijk

Stiefmoeder van Wendy en Dylan vond situatie zelf ook afschuwelijk
© Archieffoto Holland Media Combinatie
Toen Wendy naar het ziekenhuis werd gebracht, was ze 12 jaar.
Petra M. is geen boze stiefmoeder, zo blijft Ron T. tijdens het hoger beroep zeggen over zijn vrouw. ,,Het komt door verhalen in de buitenwereld dat zij zo te boek staat’’, benadrukt hij in de rechtszaal. Voor de destijds 12-jarige Wendy werd opgenomen in het ziekenhuis, stond zijn gezin in het ’roddelciruit’ bekend als een probleemgezin, zegt T. ,,Ik kijk op een heel mooie periode terug, omdat het vaak heel goed ging in ons gezin.’’

Verdachten Ron T. en Petra M. voelen zich in een hoek gezet, blijkt uit de behandeling van hun strafzaak in hoger beroep, gisteren en eergisteren.

De drie rechters en de advocaat-generaal van het openbaar ministerie vragen hen om feiten en naar hun eigen gevoel. Ze willen weten hoe het er in huize T. aan toe ging en wat er klopt van verhalen over kindermishandeling en verwaarlozing.

Gisteren sloot een rechter af met de vraag hoe het stel zelf terug kijkt op die periode, aan het einde waarvan Wendy onderkoeld in het ziekenhuis belandde. Het destijds 12-jarige meisje had problemen met eten, was mager en had het vaak koud. Haar broer Dylan was toen al uit huis geplaatst. Ron T. reageert: ,,Ik kijk op een heel mooie periode terug, omdat het heel vaak heel goed ging in ons gezin. Er waren ook mindere periodes. Ik kijk er met een goed gevoel op terug.’’

Petra M. krijgt dezelfde vraag voorgelegd. ,,Het is zwaar geweest’’, vindt zij. ,,Maar we hadden ook leuke periodes. Het waren pieken en dalen.’’

Genuanceerder

Dylan en Wendy zijn de kinderen van Ron T. en zijn ex-vrouw. Later kreeg hij met Petra M. ook kinderen. Het gezin woonde aan de Geestweg in Roelofarendsveen. Dylan werd uit huis geplaatst. Volgens T. en M. had hij gedragsproblemen. De verdachten zeggen dat daarna de problemen met Wendy begonnen.

Om het beeld van hun gezin genuanceerder te maken, vragen de advocaten van het stel aan het openbaar ministerie om ook foto’s in het dossier te zetten van leuke dingen die het gezin ondernam. Zoals van pakjesavond en het weekend in vakantiepark Duinrell, waar het gezin een huisje had gehuurd.

Nu juist na die dag in Duinrell, belden twee bezoekers de kinderbescherming, omdat het ze niet lekker zat wat ze hadden gezien. Petra zou babygeluiden tegen Wendy hebben gemaakt, omdat ze de hoge glijbaan niet op durfde. Volgens de vrouwen huilde Wendy en werd er tegen haar geschreeuwd.

Ron T. antwoordt op vragen van de rechter: ,,Wij gingen met z’n allen naar boven. Ik zie er niets schrikbarends in dat ze mee moest. Ze was nooit ergens bang voor. Alleen omdat ze haar dag niet had, was ze narrig.’’

Ook Petra vindt achteraf niet dat ze in Duinrell fout bezig was. ,,Wij stonden al boven en zij was nog op de trap. Ik heb haar helemaal niet op staan jagen. Er waren wel meer mensen, ook bekenden. Als het zo erg was, waarom hebben dan niet meer mensen zich gemeld?’’

Filmpjes

Onterecht is het beeld ontstaan, vinden zij allebei, dat zij hun kinderen expres niet goed behandelden. Ze stellen dat ze juist wanhopig werden doordat Dylan steeds in bed en in zijn broek plaste, en later door Wendy die niet wilde eten.

Hun woede was te zien op filmpjes die vorig jaar tijdens de eerste rechtszaak zijn vertoond en die nu ook door de rechters zijn bekeken. Petra maakte een video waarop Dylan zijn plas op moest houden. Volgens de rechter is de jongen daarop duidelijk in nood. Uiteindelijk plaste hij in zijn broek.

Petra zegt daarover: ,,Ik heb die filmpjes gemaakt omdat ik het niet meer aan kon zien. Ik heb ze gemaakt omdat ik het afschuwelijk vond. Ik wilde ze laten zien aan hulpverleners, niet omdat ik het leuk vond.’’

De advocaat-generaal van het OM wijst erop dat Petra in het filmpje boos tegen Dylan zegt: ,,Nu kan ik laten zien hoe jij ons zit te behandelen op dit moment.’’

Zelf slachtoffer

De verdachten voelden zich zelf slachtoffer. Wendy maakte hen ook radeloos doordat ze niet wilde eten. Tijdens de verhoren door de politie zei T. dat hij wel eens het idee had dat de kinderen de ouders mishandelden, houdt de rechter hem voor. ,,U zei dat u zelf werd geterroriseerd.’’

Petra M. benadrukt steeds hoe moeilijk ze die hele periode vond. De 35-jarige vrouw heeft het haar beide dagen netjes opgestoken met een speld. Waar Ron T. rechtop zit, maakt zij zich klein in het verdachtenbankje. Ze huilt vaak en schiet vol wanneer ze vertelt over hoe zwaar het voor haar was en is. M. krijgt een papieren zakdoekje van de rechter.

,,U wilt niet weten hoe moeilijk ik het had’’, snikt ze. Ook in de rechtszaal wordt het haar te veel. ,,Het doet zo’n zeer om ervan beschuldigd te worden dat we Wendy hebben laten slapen in een koude schuur.’’

Getuigenverklaringen

In het dossier staan veel getuigenverklaringen. Buren, familieleden, de oppas, zorgverleners, Jeugdzorg, allemaal hebben ze hun verhaal gedaan over het gezin. M.’s eigen vader zegt dat Wendy en Dylan gekleineerd en uitgescholden werden. Verschillende buren hebben verklaard dat ze de kinderen in de kou buiten hebben zien staan. Dat ze niet naar binnen mochten. Andere getuigen zeggen dat de kinderen koud moesten douchen, en in de winter in dunne kleding over straat gingen.

Een buurman maakte een foto van Dylan met tape op zijn mond. Een getuige zei dat Wendy op een handdoekje op de lattenbodem van een bed sliep. En dan is er nog de discussie hoe Wendy afgekoeld kon zijn tot 23 graden Celsius, als ze, zoals de verdachten zeggen, die nacht gewoon binnen heeft geslapen. De kinderen verklaarden zelf allebei dat ze regelmatig in de schuur moesten slapen voor straf, zonder dekens en kussens.

,,Ik kreeg een brok in mijn keel toen ik de verklaring van Wendy las’’, zegt haar vader. ,,Ik weet ook niet hoe ze daarbij komt en snap het zelf ook niet.’’

De verdachten herhalen steeds dat de getuigen elkaar en de media napraten. Dat ze in een hoek gezet zijn door de buurt. M. schiet vol: ,,Alles wat ik zeg, wordt als niet waar beschouwd. Wat getuigen zeggen, wordt wel allemaal geloofd.’’

Spijt

Vader Ron T. en stiefmoeder Petra M. zouden met de kennis van nu veel dingen anders hebben gedaan, verklaren ze tijdens het hoger beroep. ,,Ik heb heel veel spijt dat we Wendy niet naar het ziekenhuis hebben gebracht’’, zegt Ron T. over het weekend voordat Wendy onderkoeld raakte. Ze voelde volgens getuigen al koud aan. ,,Dat is allemaal achteraf. We hadden dat niet kunnen voorzien.’’

Zijn vrouw Petra M. zegt ook meerdere keren dat ze het nu anders zou doen. ,,Ik had haar beet moeten pakken. Ik heb me veel te veel laten leiden door adviezen die ik kreeg, dat ik haar kleine beetjes moet laten eten.’’ Ze zegt dat ze ’om hulp geschreeuwd’ heeft, onder andere bij de kinderarts. De rechter verwijst naar het filmpje waarin Wendy gedwongen werd om te eten. ,,Die broodpap, had u niet iets beters kunnen verzinnen?’’ Petra: ,,Achteraf wel, ja.’’

T. stelt ook dat hij er nu ’niet blij mee is’ dat hij de mond van zijn zoon Dylan had afgeplakt met tape omdat de jongen buiten stond te schreeuwen.

Rapporten

Het hoger beroep gaat in april verder. De verwachting is dat dan rapporten zijn afgerond en deskundigen kunnen worden gehoord. Onder andere naar de onderkoeling wordt onderzoek gedaan. De verdachten hoeven niet opnieuw naar het Pieter Baan Centrum. Het onderzoek van vorig jaar wordt ook in het hoger beroep gebruikt. Bij Petra M. is toen een narcistische persoonlijkheidsstoornis vastgesteld. Zij heeft de celstraf er bijna opzitten die haar eerder is opgelegd door de rechtbank. Ze komt volgende maand vrij. Ron T. was al eerder vrijgelaten.

Wil je niks missen van Leidsch Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws